Virunga National Park

Fighting to preserve the natural richness of Virunga National Park is the deed of two Congolese men, Bantu Lukumba and Josué Kambasu Mukura – at the risk of their own lives. The IUCN Heritage Hero award is recognition of their commitment. More importantly, by drawing international attention on their action, it would help improve security in one of the most dangerous regions on the planet.

"Afraid? No, I’m not afraid,” says boldly Bantu Lukambo, director of the Congolese NGO Innovation for the Development and Protection of the Environment (IDPE). “If that were the case, I could have left my country in 2014 and gone to England where I was offered refuge. But I am determined to fight to preserve Virunga National Park. It’s the future of our children."

“Determined” is a word qualifying Bantu as well as Josué Kambasu Mukura, Secretary General of the fishing cooperative FECOPEILE (Federation of fishermen of Lake Edward). The two men are engaged in the protection of this natural jewel in the Democratic Republic of the Congo (DRC), even if this puts their lives in danger. The park is indeed one of the most dangerous regions of the world: in the past 10 years, over 150 Congolese guards were murdered there. In 2014, the Director of the park, the Belgian Prince Emmanuel de Merode, was himself the target of an attack, which left him brutally wounded.

Founded in 1925 during Belgian colonisation by King Albert I, Virunga National Park, a World Heritage site, is Africa’s oldest park. It stretches along the borders of Rwanda and Uganda in the province of North Kivu, on a strip of 790,000 hectares.It has a unique biodiversity due to its exceptional geography. Located in the Great Rift Valley, the park offers a wide variety of habitats ranging from the Rwenzori Mountains at an altitude of over 5000 meters – Africa’s largest glacial region – to swamps and steppes, and across tropical forests, savannah, wetlands and two active volcanoes – the Nyiragongo and Nyamuragira with its spectacular lava lake.

It is this outstanding lushness that explains the abundance of species in the park.On the slopes of several extinct volcanoes live a third of the world’s population of the emblematic mountain gorillas. Some 200 gorillas are left today. Virunga’s wildlife also includes hundreds of species of birds, elephants, buffalos, rare animals like the okapi, and hippos, while 20,000 people live on the shores of Lake Edward. It is the highest concentration of species in Africa.
While it is blessed with nature, Virunga National Park is also one of the regions most threatened by corruption, by armed conflicts between the official army and rebel groups, and by the oil industry. Illegal activities of all kinds exacerbate this unfortunate list: illegal trafficking of charcoal and wildlife (apes in particular), poaching…

It is precisely to act against these threats and for the preservation of wildlife that Bantu, son of a fisherman, became a teacher and in 1994 created the IPDE in partnership with the park’s national authority, the Congolese Institute for the Conservation of Nature (ICCN), and other local and international organisations.The decision came when a massive influx of refugees fleeing the Rwandan conflict caused deforestation and poaching at a large scale. In addition to awareness campaigns and advocacy on the international stage, the IPDE and its staff of about 20 employees are involved in microprojects on livestock, agriculture and fish farming management. Its objective: raise awareness on environmental crimes and sanction them as crimes against humanity.

But this advocacy has a high price: since the IPDE was established, Bantu is regularly threatened. He was arrested six times and was forced to leave the country on three occasions to avoid being killed. His life was particularly threatened after he rescued baby gorillas which were captured and sold by poachers. He also fled DRC after protesting against the oil project in the park by British company Soco.

The same kind of spirit inhabits Josué, who ceaselessly engages with local communities to raise their awareness on the importance of preserving their natural heritage. "By protecting Virunga National Park, we protect people’s lives,” he insists, “because the park gives us everything.” Indeed several families around Lake Edward live from fishing, which brings them food and money once the fish sold at the market in Goma. This income allows their children to go to school.

Like Bantu, Josué devotes his heart and soul to the cause. Tirelessly, he strives to mobilise local communities to rally against oil projects of any type. He too had to flee his village and hide to escape death. Nonetheless, "I’m never discouraged because I defend a noble cause for the benefit of all," says Joshua wholeheartedly.

Both men strive to convince local people that within Virunga National Park lies great economic potential, a way out of out of poverty through activities that don’t threaten natural resources. Lake Edward alone can feed sustainably more than 3 million people. Ecotourism already generates more than one million US dollars of income. More safety for the park could increase this figure to USD 235 million, benefitting local communities and creating more than 7,000 jobs. Josué is positive: "It’s a win-win for everyone."

Choose Bantu and Josué as Heritage Heroes
The candidates with most votes will receive a people’s choice award during the IUCN World Conservation Congress on 3 September.

Posted in KENYA | Leave a comment

Oktober, wie gaat mee ?

This gallery contains 11 photos.

Gallery | Leave a comment

Afrika kan zichzelf en een deel van de groeiende wereldbevolking voeden

In principe kan Afrika zichzelf en een deel van de groeiende wereldbevolking voeden, maar dan moet er dringend werk worden gemaakt van de moeizame grensovergangen, de slechte transportinfrastructuur, het gebrek aan goede opslagplaatsen en de corruptie.

© REUTERS

Afrika bezit 60 tot 65 procent van alle braakliggende landbouwgrond ter wereld, en 10 procent van alle hernieuwbare zoetwaterbronnen. De voorbije jaren is de landbouwproductie er met 160 procent gestegen. Dat blijkt uit recente cijfers van Nepad, een ontwikkelingsagentschap van de Afrikaanse Unie (AU).

Het agentschap wijst erop dat de globale bevolking zal blijven stijgen, tot ongeveer 10 miljard mensen tegen 2050. Afrika’s deel van de wereldbevolking zal van 15 naar 25 procent gaan. Afrikaanse boeren hebben dus een sleutelrol te vervullen om deze groei tot een goed einde te brengen.

"We kunnen en zouden met plezier de wereld voeden", verklaarde Raajeev Bopiah, manager van East Usambara Tea Company dat jaarlijks meer dan 4 miljoen kilo thee produceert in Tanzania, aan Nepad. "We hebben alleen de kennis en het geld nodig."

Douaneformaliteiten

Er zijn een aantal zaken die verhinderen dat de Afrikaanse landbouw een hoge vlucht neemt. "Het belangrijkste obstakel is het wanordelijke systeem voor taksen en het onflexibele beleid dat de relaties tussen veel van de 55 Afrikaanse staten regelt", hekelt Nepad.

Bedrijven in landen die niet aan zee liggen, klagen dat het onbegonnen werk is om hun goederen naar havens in het buitenland te vervoeren. Vaak lijden ze hierdoor verlies, brengt het agentschap van de Afrikaanse Unie in herinnering. "Transport in Afrika is ongelooflijk moeilijk. Het is duur en soms riskant", zo wordt Ahmad Ibrahim van African Alligator door Nepad geciteerd. "Het wachten aan de grens kan lang duren, en goederen bederven."

Regionale economische samenwerking zoals de Zuidelijke Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenschap en de Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten hebben de douaneformaliteiten iets kunnen harmoniseren, maar volgens Nepad gaat het niet ver genoeg.

Wegen in slechte staat

Ook binnen bepaalde landen lijken regeringen er alles aan te doen om de handel te belemmeren. Tanzania bijvoorbeeld heeft een inconsistent belastingbeleid, waarbij de schijven van boeren voortdurend aangepast worden.

"Er is geen garantie dat het constant zal blijven over een langere periode. Je kunt niet op lange termijn plannen als er belastingen worden opgelegd die geen rekening houden met wat betaalbaar is en wat niet", meent Bopiah.

Gebrekkige transportinfrastructuur teistert ook grote delen van het continent. De wegen in Noord-Tanzania bijvoorbeeld, zijn zo slecht dat Bopiah’s theebedrijf het gewicht van de goederen aanzienlijk moet beperken. "We kunnen niet meer dan 4 ton laden in een vrachtwagen over modderige wegen, in vergelijking met 20 ton in diezelfde vrachtwagen op degelijke wegen. Het kost me vijf keer zoveel", hekelt hij.

Volgens de VN-Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) dwingt een tekort aan silo’s en een voortdurend onderbroken stroomvoorziening veel voedselproducenten om dure dieselgeneratoren te gebruiken voor hun waterpompen en hun serres.

Geen geschikte opslagplaatsen

Omdat er geen geschikte opslag bestaat, verliest Afrika na de oogst elk jaar voor 4 miljard dollar aan voedsel, stelt Richard Munang, een hoge functionaris bij het VN-milieuprogramma. "Inefficiëntie over de hele landbouwketen ligt aan de basis van de voedselproblemen."

Door de faciliteiten te verbeteren en uit te breiden, en tegelijk de lage elektriciteitsoutput te verhogen, kan Afrika snel zelfvoorzienend worden op het vlak van voedsel.

Daarnaast blijft corruptie het harde werk van kleine boeren en grote landbouwbedrijven ondermijnen. Voor bedrijven die hun producten over lange afstanden moeten vervoeren, of via transporthubs waar ze graag smeergeld ontvangen, doet zoiets pijn.

Boeren blijken ook beperkte financieringsopties te hebben. De meeste landen op het Afrikaanse continent hebben geen specifieke landbouwbanken, en commerciële banken zien landbouw als een te riskante gok. "Ze vinden de aanloopperiode te lang", zegt Bopiah. "Als je een bepaald gewas wil planten, kan het vijf jaar duren voor het begint te renderen."

Zonder toegang tot degelijke leningen zijn heel wat Afrikaanse boeren niet in staat om het gereedschap of de chemicaliën te kopen waarmee ze hun productie kunnen verhogen. Op een continent waar het rendement maar 1 of 1,5 ton kan bedragen (in vergelijking met 3 tot 4 ton elders) zijn deze beperkingen problematisch.

Geglobaliseerde wereld

Vooraanstaande Afrikaanse agronomen vrezen dat Afrika een wanhopige poging doet om bij te benen. "We hebben niet zoveel tijd als ontwikkelde landen hadden in de jaren 1960. In Afrika vandaag moet je niet alleen beter produceren: in een geglobaliseerde wereld moet je ook beter verkopen", verklaart Ousmane Badiane, de Afrika-directeur bij het International Food Policy Research Institute.

"Een kwart van de mensen in Afrika ten zuiden van de Sahara lijdt momenteel honger. Er staat extreem veel op het spel. Landen zullen het volledige arsenaal van moderne hulpmiddelen moeten ontplooien als ze niet alleen hun bevolking, maar ook de groeiende wereldbevolking willen voeden." (IPS/NSK)

Bron

Posted in KENYA | Leave a comment

Kans verkeken

De kans op een late September reis naar Kenya is verkeken. De ticket-prijzen zijn ruim verdubbeld…
Misschien November ??
Bijv. van de 8° tot de 18°.

Zin ? Doen !!

Posted in KENYA | Leave a comment