Kenya 2010

Fotoos van onze familie reis op deze link.

Kenya Januari 2010

Check the link above for pictures.

KENYA  24 juni  t/m  30 july 2010

24 & 25 juni

Met alle koffers (9) op sleeptouw zijn we naar de boekenwinkel gewandeld omdat er geen ritten genoeg meer op de buskaart stonden, we konden dus niet in onze straat vertrekken.

De koffer met de fiets is voor mij, 24,5 kg. Op de bus staan we recht , bij de koffers en er loopt iemand langs me die met haar hond pas is wezen zwemmen in zee, gevolg : heel de achterkant van mijn broek zeiknat en vol met zand…. 
Een goed begin ishet halve werk. Maar ik ff blij als we de hele boel op de trein krijgen netjes op tijd. Straks bagage karretjes  op Zaventem !

Alles loop verder gesmeerd en voor we het weten zijn we al op weg ! Wat een lekker eten op Egyptair. Achter Mirte en mij zit een Chinees die geen woord Engels verstaat en gaat zitten slapen met zijn mond wagenwijd open en snurken, amai…

In Cairo landen we alsof er een orkaan woedt, de piloot heeft zijn vliegtuig niet netjes in zijn handen lijkt me en we stappen op een busje naar de transit zone. Alwaar we op de borden speuren naar de aansluiting naar Nairobi. Niks. Bejing, Das es Salaam, Entebbe, Hurgada, maar Nairobi ? Niks.

Lichte paniek, kijken op de boarding pass. Gate nr. G10. Allen daarheen en daar hangt wel een bordje Nairobi. Oef.. .

Hetzelfde type toestel, Airbus 321A alleen al wat jaartjes ouder en weer netjes op de vleugel. Nog een keer lekker eten, uurtje slapen en : yess we landen 4 minuten voor op het schema ondanks 15 minuten vertraging uit Cairo, op Kenyaanse bodem. We zijn weer thuis !

We lezen de borden en er staat ook een pijl naar links for Exit and Luggage terwijl iedereeen rechts gaat. Nou, laten we dat eens proberen ? Wat denk je, we komen helemaal alleen aan bij de visa-douane. Toch weer iets nieuws ontdekt. De mevr. die er zit, om 03:30 `s nachts is ongelofelijk viesgezind. We zijn gewend om met zijn 4tjes op een rijtje te staan “aan de balie“ omdat ze altijd alle gezichten willen zien (de meiden staan immers in mijn paspoort) Maar zij commandeert ons op op een lijn 8er elkaar te gaan staan. ` Why are you coming to Kenya`  ` What will you do here`  en na nog veel  vijven en zessen wil ze het retour ticket zien (nooit eerder vroeg een immigratie officier dat) en ja, het vooraf ingevulde visa formulier is in orde en ze geeft (met tegenzin) een stempel. Tegen Rik zegt ze meteen `Give me 20 euro`.  Van please of goodmorning heeft ze duidelijk nog nooit gehoord.

Beneden bij de bagage-douane is de mr. een stuk vriendelijker. Of hij in de koffer mag kijken. Tuurlijk.  Express doe ik die met de duikbrillen bovenop open “Ooh, you are going to swim in Mombasa` ‘ zegt ie  “Ok ,Karibu Kenya!”

Zo, jeetje wat is het koud, 14 graden brrrr Geen auto  van ons te zien. Dan maar thee drinken en vragen aan iemand of ik een vriend mag bellen. Dat mag en Makau zegt dat de auto op weg is. So no worries. We kopen een SIM kaart voor Rik, de mijne ligt immers in Kilifi, net als ik wil bellen (na 45 min wachten) ziet Rik onze auto aan komen rijden. Ze ziet er slecht uit,rammelt wat hier en daar, maar rijdt blijkbaar nog.

Binnen een uurtje en maar 1 klein stukje slecht wegdek zijn we in Machakos. Het landschap is adembenemend. Er hangt nevel tussen de accaci`s en we zien impala`s lopen. Wel erg koud ! Er is veel bijgebouwd overal langs de weg, zelfs een soort bungalowpark bij Athi River. Een nieuwe cement fabriek ook, met de logische naam `Mombasa cement`.

We zijn om een uur of 0630 in de Golfclub, sturen de chauffeur weg  en houden onze auto. Er is nog niemand aan de receptie dus gaan we naar ons `Tea & Mandazi` restaurant bij de Shell benzinepomp. Ze starten net op en de Mandazi`s zijn kakel-vers krokant en de thee, oooo wat heb ik de thee gemist. Heerlijk. Ik slurp mijne vlug leeg en vraag er nog 1. 6 thee en 5 grote Mandazi`s, 280 Kes. Misschien toch een Keniaans restaurantje beginnen in Oostende ?

We gaan terug naar de Club, worden heel hartelijk ontvangen door  Mutua, Charo en Mercy. Het voelt heerlijk om weer thuis te zijn.We gaan nu toch ff een paar uurtjes op bed liggen. Volle buik, krekels, berglucht, thuis… in no time ben ik in dromenland.

Als we weer wakker zijn gaan we fruit halen op de markt. Jeetje het is een goed seizoen, wat is er veeeeel fruit. Ik koop een rieten mand voor 120 shilling en we vullen hem met lekkers. Vlug naar huis en we eten alles op : 1 grote annanas, 3 avocado`s, 5 bananen,5 sinaasappels, 5 mandarijnen,5 wortels,16 passievruchten,2 mangoes . Na een bezoek aan de kapper voor Rik en een quick snack op het terras van de golfclub, sluiten we de dag af bij zonsondergang en kruipen vlug on der de klamboe`s.

26 juni

Hebben wij even lekker geslapen in de frisse berglucht ! Onder een zacht dekentje met de krekels op de achtergrond. We zijn er ingekropen om 1900 en hebben de klokrond geslapen.

`s Morgens ontbeten in de golfclub, the usual Englisch Breakfast en na het ontbijt zijn de jongste meiskes gaan golfen terwijl Tine een reportage gemaakt heeft daarvan en de natuur eromheen. (met haar nieuwe camera) Toen ze na het golfen terug waren hebben Tine en Rik ook meegeoefend met putten.

Ik heb Makau`s laptop in orde gezet, heel wat services verwijdert en een recente virusscanner plus Quickbooks. Ik moest met 3G de virusscanner updaten online en HOP 5 euro weg. AMAI en dat terwijl 1 emailtje sturen gister met een blog-update maar 20 cent was. Is bewezen wat bewezen moest worden….Geen foto`s op het blog en posten via email.

Om te lunchen hebben we het Boma hotel eens geprobeerd. Rik vond de worsten die op de gril lagen er lekker uitzien. Hij vroeg wat het was : darmenvel met goats intestines … Welke ? Everything. Een Keniaanse frikadel dus…Rik heeft dan peppersteak besteld, dat was er niet, dus dan maar Kip. Die was lekker zeg. Hmm. Mijn Belg heeft er frietjes bij genomen , Inge Ugali en ik Chapati en Sukuma, Tine een Spaanse omelet. 5 flessen softdrinks van 500ml erbij en de westerse buikjes zijn weer gevuld voor 980 shilling.
Een frisse wandeling konden we wel gebruiken na deze smulpartij. We zien iets wat we nog nooit gezien hebben : een hele ploeg bankmedewerkers die de  middenberm aan het opruimen zijn met T-Shirts aan “keep our environment clean“.

Iemand wil Tine een sim kaart aansmeren en een ander wil een hand van Inge.Mirte geeft vlug een hand aan papa als we langs een meneer lopen die duidelijk een beetje getikt is, een oude man met een stok, die iedereen probeert te dirigeren, hij springt ook zo voor auto`s en tuk-tuks.

We komen bij de markt en de oude vrouw van gister is blij verheugd dat we echt teruggekomen zijn. Onze oogst is weer super : 14 passievruchten, 6 bananen, 8 wortels, 1 papaya,2  avocado`s  , 5 sinaasappels + 1 kado en 10 madarijnen +1 kado. Het doet toch wat als je een paar woorden Kikamba spreekt. De mevr die ons gister de  ùµ$ (ben de naam vergeten) liet proeven die we echt niet lekker vonden, vraagt of we vandaag nog een keer willen proeven en ze lacht heel hard….

We rijden terug naar de golfclub met een tuk-tuk  want de volle mand is erg zwaar om terug te wandelen.

De meisjes spelen veel buiten en de ouders willen maar steeds wandelen, tegen theetijd kunnen we ze overtuigen om mee te wandelen en we gaan naar T-tot. We bestellen 2 potten thee van 50 ksh en 3 mandazi voor de meiskes. 1 thee kost 25 ksh. Het gekke is ,dat we uit 1 pot maar 1 beker krijgen. Dus we vragen hoe het kan dat je dubbel moet betalen voor dezelfde hoeveelheid en hij snapt het niet helemaal maar we komen tot de overeenkomst dat we gewoon 5 thee krijgen. Als we later de rekening vragen is het 160. Rara 5*25 + 3 *20 = ? Geen 160. Dus we betalen hem 190 en hij is helemaal happy…

We gaan met de boda boda terug en amuseren o ns in de tuin. Om  1900 is het pikkedonker en kijken we sterren  met de verrrekijker. Cool !! Moeilijk !

27 juni

Heerlijk geslapen ! Van 1930 tot 0815… Das vakantie.

Inge en Mirte beginnen aan hun golflessen en Tine blijft zitten om thee te drinken want haar enkel doet nog pijn van het omslaan gisteren tijdens het rondrennen.

Ik bel naar Glory carhire om te vragen of we een auto kunnen huren , die naar Machakos gebracht wordt, waar we zelf mee naar Kilifi rijden. Samiya zegt dat de Nairobi offcie me zal terugbellen met een offer. Zo geschied  : 5000 per dag, 6000 drop off costs, 100 km free/dag  en 20 ksh per km.

500km *20 = 10000+5000+6000+6000 benzine = 27000. We besluiten dat we dat toch wat duur vinden en dan met de trein zullen gaan.

 Na de meeting met Makau gaan we met zijn 3’n  naar het railway station van Athi River om treintickets te boeken voor Mombasa. Dat kan zeiden ze over de telefoon. Als we er aan komen blijkt dat het niet kan. De tweedeklas die we willen boeken komt met verplichte meal vouchers en die kunnen ze alleen in Nairobi verkopen en niet hier in Athi River. Wel kunnen we meteen derde klas kaartjes kopen, maar alleen 30 minuten voor vertrek.

Er zit niets anders op dan morgen naar Nairobi te rijden dan om treinkaartjes te kopen.

`s Middags voetballen de meiden met een groep kinderen van Machakos primary school. Het is heel gezellig en we maken veel groepsfoto`s en wisselen adressen uit om pen-pals te worden. Als we terugkomen uit Kilifi zullen we langsgaan in hun klas.

De nieuwe chauffeur komt voor een interview. Lijkt een goeie gast, maar dat leken de vorig 10 ook. We zullen zien.

Mwelu komt langs !!  Leuk !!  Altijd leuk on die vrolijke meid terug te zien. Het gaat redelijk met haar winkeltje zegt ze en we gaan samen ff kijken in haar shop. Ze kan mooi werk afleveren, maar het is echt niet onze smaak, heel protserig allemaal met veel kantjes en roesjes. Ik zeg dat ik een tekening zal maken om een bestelling te plaatsen. Ze geeft ook naailessen nu en ze heeft 4 machines staan.

Op de terugweg kopen we mandarijnen, bananen en geroosterde mais langs de weg  en als we lekker zitten te smullen op ons terras horen we opeens een indringend gezoem.  WTF  een wespennest boven ons hoofd en er zwermen opeens honderden wespen boven ons. We vluchten weg richting poort en rara wie wordt er gestoken ? Inge. Arm kind. Mutua heeft er een zalf voor en veel knuffels helpen ook een beetje.

Nog een drankje in de bar van de club en we duiken onder de klamboe. Ik  ben trouwens vergeten naald en draad mee te nemen om de gaten te dichten van de klamboe`s…. Stom, ik heb een naaiset liggen in Kilifi, maarja daar heb ik hier niets aan.

 

 

28 – 29 july

Terwijl de dames hun dagelijkse golf lessen nemen bel ik naar het Railwaystation in Nairobi en vraag of er nog plaats is voor de trein vanavond, in second class. Yes, plenty. Jippie.  Nu gaan Rik en ik superglue halen om mijn zonnebril te plakken  en nog even langs de kapper want hij heeft een paar antennes laten staan op Rik zijn kruin. Hij lijkt nu een echte haan.   Hij maakt er nog een keer een heel werk van om de mzungu een haircut te geven en nu is het in orde.

Als we terug komen is Makau er. Ook  Captain Nijhoff  op pensioen met 15k vlieguren komt langs en begint, na een babbeltje over de vliegwereld, met zijn golf game.

Gisteravond toen we al sliepen belde Makau of Rik even de sleutels van de auto wilde brengen. Hij zou naar huis rijden. De sleutel lag bij mij in de kamer (wegens de  kleine bedjes zijn Rik en ik van Bed gescheiden  we slapen elk met een meiske) dus Rik komt de sleutel  vragen. `k Zeg “Makau zei gister nog dat hij niet kan autorijden omdat hij geen bril heeft, zijn bril is kappot”  “Och” zegt Rik, “dat was ik idd vergeten”.Ik ondervond vandaag al eerdar dat Rik zijn brein op “Holiday mode” staat en maar op low power werkt. Dus ik bel naar Makau en vraagt hoe hij dat van plan is, in onze auto rijden zonder bril en met minstens  5 halve liters bier achter zijn kiezen. Hij zegt dat hij niet zelf zal rijden , dan een vriend die sober is hem zal voeren. Jaja, nou vooruit dan maar he. Dus Charo (de barman) komt de sleutel halen. En ik denk “tja, we zien wel” .maar ben er niet gerust op ! Als ik net weer in slaap gevallen ben, komt Charo buiten adem op de deur kloppen.  “mama Mwende, quick, Makau will drive the car, he`s drunk, quick, you come”  Ik spring in mijn muggenjurk en ren op blote voeten naar de auto. `kZeg “where is your friend” en  Makau steekt zijn hand uit , geeft me de sleutel en zegt  ‘’ I`ll walk”….
Ik kruip weer in mijn bed. Derde keer goeie keer….

Na het golfen shoppen en babbelen, gaan we naar de winkel van Mwelu. Dat hadden we immers beloofd, ze zal voor de meiden iets moois maken. Na een tiental minuten rekenen van metres naar inches en feet hebben we elkaar begrepen. Bestelling geplaatst en voorschot gegeven.

Alle Machakos business is achter de rug en we gaan richting Nairobi met onze auto helemaal volgepakt om treinkaarten te kopen. Het blijft altijd een heel evenement om in Kenya te rijden, ze razen je voorbij, nemen echt grote risico`s met inhalen, links en rechts trouwens  en er zit nogal wat speling op het stuur. Ik bedenk me dat het idd geen doen zou zijn om met onze auto 500 km te rijden terwijl hij in deze staat is.

We vinden zonder file en zonder problemen het station en gaan de bagage afgeven in de bewaring. De verantwoordelijk herkent mij direct en ik krijg korting, we betalen maar voor 7 stuks bagage in plaats van 10. (560 ksh) We kopen tickets en meal vouchers voor tweede klas.3 adults 2 children 11320 ksh. Slapen en eten inbegrepen. De mevr. Zegt dat dat in Athi River ook had gekunt.. Ik zeg haar dat ze dat dan even moet uitleggen aan haar collega daar, want dat het niet ging gisteren. Zo, nu even de sleutel van de auto afgeven en de stad in. Lekker mis. De man die de sleutel zou komen halen zit nog in een meeting.  Eigenlijk niet zo erg, de meiden en Rik kijken hun ogen uit naar het reilen en zeilen in en rond het station.
We kopen nootjes en mandarijnen van de straatventers en als we na 1,5 uur wachten eindelijk de sluetel kunnen afgeven aan Kiio, is het de moeite niet meer om de stad in te gaan. We lopen het perron op en wow  de match Nederland-Slowakije begint net.  Ik zet me op me kont voor de schare kijkers en ze vinden het erg grappig dat ik zo meeleef met Clockwork Orange. Als het eerste goal gemaakt wordt spring ik in de lucht en maak een dansje. Van dat moment  supporteren we allemaal voor Netherlands en uiteraard maken die door ons enthousiasme NOG een doelpunt.  Voila, de trein mag vertrekken.

Stipt op tijd om 1900 vertrekken we en al meteen om 1915 mogen we naar de restauratie coupé voor ons dinner.  Lekker ! : champignon soep, kip of beef met rice of potatoes.  Het smaakt heerlijk.

In onze wagon zijn intussen de bedden opgemaakt en Rik moet slapen bij twee Japanezen (hij is nochthans op VAKANTIE) die roken als schoorstenen. Gelukkig is de coupé naast ons helemaal leeg en mogen we van de treinmanager verplaatsen. Tine slaapt bij Rik anders is hij zo alleen. (de meiden durven niet met zijn drietjes alleen)

Voila, is het omdat wij op de trein zitten ? Maar na een goede nacht slapen en een heerlijk ontbijt staan we stil omdat er voor ons…. een trein ontspoort is. Net als vorig jaar… Hoe ist mogelijk. Nu ja, tis lekker weer en prachtig uitzicht dus we stappen uit de trein en wandelen wat rond gaan in de `cockpit` kijken en een babbeltje maken met de machinist.

Het is prachtig groen nu overal, wat regen toch allemaal doet ! Heerlijk voor de mensen hier dat er nu zoveel maÏs op hun land staat. Zoals gewoonlijk zwaaien de meiden naar de kids langs de rails en ze gooien ikea potloodjes en sokken en oortjes van in`t vliegtuig etc naar de kinders die erom vechten en thank you thank you roepen. Als het aan de meiden zou liggen zouden alle koffers leeg zijn als we aankomen.

Om 1300 komen we aan in Mombasa Railway station. We wandelen op`t gemak naar buiten en we moeten warempel onze kaartjes tonen “where did you come from ?” Er komt maar 1 trein aan hihi

De chauffeur van Glory carhire staat met een bordje `GLORY  MONIQUE` en al gauw zijn we op weg naar de eindbestemming.

Ik zie allerlei nieuwe namen en bordjes onderweg en we zijn er voor we het weten. Tine zegt “AAAH ZAALIG om weer thuis te zijn’’  Ze doen vlug de zwemkoffer open en duiken in de oceaan.

Wat wil een mens nog meer ? Gelukkige kinderen, wit strand, zalig zeebriesje en een warm welkom door onze Fred .

30 juni

Het is alweer 1900 en dus zitten we onder de klamboe`s. Het is pikdonker buiten en de beestjes zijn aan het krie krie krie, tjoe tjoe tjoe, en niet schrijfbare geluiden aan het maken dat het een lieve lust is. De oceaan gaat wild tekeer en er is redelijk veel wind.

De meiskes zitten in hun klamboe spelletjes te doen en Rik leest zijn Stephen King.

Eerste actie vandaag was zwemmen in de oceaan. Jong wat  is die toch sterk , heerlijk. Lekker ontbijten wat  lummelen en naar Rita gewandeld om haar medicijnen te brengen. Tine, Inge en Mirte zijn meteen in haar zwembad gesprongen en we hebben heel wat bijgekletst. Opeens begon er een tropische stortbui AMAAAI. Inge bleef gewoon zwemmen maar Tine en Mirte kwamen eruit. Omdat Rita zonder auto zit laat ze haar boy boodschappen doen met de tuk-tuk en toen die terugkwam hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om met de tuk-tuk naar huis te rijden. Toen we aankwamen 5 minuten later was het alweer droog.

Fred had intussen lekkere balletjes in tomatemsaus met rijst gemaakt en met een volle maag zijn we dan weer gaan lummelen. Afwisselend naar de oceaan, op onze duinen, een strandwandeling, uitrusten op het duin … Kokosnoot eten die net van de boom is gevallen. Toen we bedachten dat we nog even naar het dorp moesten waren we al te laat, ‘t was al 17:00 ! Time flies when you`re having fun.

Ndurya kwam vandaag vragen of ik een sms had gelezen in mijn taal. Belgium language. Ik nieuwsgieirg natuurlijk. Ndurya bewaard nl mijn sim kaart als ik weg ben, zodat ik hetzelfde nr kan houden, om de maand stuurt hij er eens een sms mee, en zo blijft de sim `leven`. Geen sms te vinden. Hmm. In zijn toestel miss . Nee ? grrr Hoe minder vindbaar hoe nieuwsgieriger ik word.  Ndurya stelt voor om mijn sim terug in zijn phone te doen, en ja hoor, ik zie een sms waarin ik warempel poepeklets krijg ! Van mijn eigen zoon in Namibie notabene!  Hij komt ons zoeken als hij nix hoort tegen volgend weekend.  Nou moe en ik die zo  braaf kort na de landing heb laten weten dat we goed aangekomen zijn ? Ik stuur een sms en hoor niks terug en besluit dan om te bellen naar het nr wat ik heb om te kijken of het belt. Ik wil meteen toeleggen en Martijn pakt op. Leuk om ff kort zijn stem te horen maar ik heb geen idee wat Kenya->Namibie kost dus ik leg vlug dicht.

Toch handig dit blog.

Even voor de duidelijkheid : ik lees GEEN emails en surf niet op het net want met 3G heb je er in 2 minuten 5 euro doorheen.

1 july

Vandaag worden Kenya, Tanzania,Rwanda,Burundi en Uganda 1 geheel zoals wij Europa zijn. Eindelijk. Hadden ze al veel eerder moeten doen.

Rik zegt dat ik de spellingchecker moet aanzetten omdat de blog teksten vol schrijffouten staan. So be it, ik werk thuis op een azerty en nu op een qwerty en bovendien moet ik zorgen dat de ventilator niet op mijn benen staat anders kookt de laptop binnen een minuut. Tis hier 30 graden dus dat duurt niet lang.

We zijn het dorp in geweest vandaag, te voet. Opeens komt er een tuk-tuk aangereden met filkkerende lichten en toeterend ….  ALI ! Onze vaste tuk-tuk chauffeur ieder jaar maar vorig jaar was hij helaas zijn tuk-tuk “kwijt”. Jippie dit jaar heeft hij er weer 1 dus hebben we weer onze `eigen` chauffeur. Het blijft cool om met zo`n ding te crossen. Ik wilde graag mijn matatu verkopen en in plaats daarvan 1 of 2 tuk-tuk`s kopen, maar Rik en Makau willen dat niet. Ze hebben nog steeds vertrouwen in de matatu. Dat hij het ooit zal doen… Pff, daar gaat mijn plan.  We gaan naar de bank, markt, supermarkt en boekenwinkel  en thuis hebben we weerom een feestmaal gegeten : lekkere biefstuk met frietjes.. mijn Belg was heel erg content. Voor de sperziebonen betalen we maar 80 Ksh per kilo, ongelofelijk ! Fred en Ndurya hebben ook biefstuk gegeten, kost 300 Ksh voor een kilo. Vis is minder vlot verkrijgbaar omdat de oceaan zo ruig is nu. Gister toen er een visser voorbij kwam op het strand met prachtige tilapia`s was mijn geld op … dju

Met zo`n volle buik, in zo`n prachtige omgeving zou een mens zeker 200 jaar kunnen worden.
Zeker als je partner ook nog eens begint met je voeten te masseren met cocosolie terwijl de dochters aan het spelen zijn op het strand. Zijn wij blij dat het bewolkt is vandaag. Gister een heeeel klein beetje roodjes geworden, de meiden, en nu lekker zandkastelen bouwen met een bewolkte lucht.

Ndurya komt terug met de fiets die weer aan elkaar gelast is voor 150 Ksh. Zelfs een lek verf erbij voor die prijs! Het hele team gaat aan de slag om de rest van de onderdelen weer op zijn plaats te krijgen. Met half gereedschap. De eigenaar van `ons` huis neemt zijn gereedschap altijd mee terug naar zijn hoofdverblijfplaats. Met een loodgieterstang een fietswiel vast zetten… het gaat , maar moeilijker dan anders. De aanhouder wint en de fiets zit na een uurtje helemaal in elkaar.

Net als we vieruurtjes trek krijgen  komt er een mannetje langs met vers geroosterde cashew noten uit zijn eigen shamba (tuin/erf) 500 gram voor 300 Ksh ( hij begint met 400 maar ik zeg dat ik geen mzungu price wil geven, dat ik van Machakos ben)  HEERLIJK !!!

Oei ! Het wordt weer hoog water, vlug kijken of ons fort nog heel  is !

2 july

Vannacht wakker geschrokken van brekend glas. Verder niks gehoord. `s Morgens bleek dat Tine de lamp van haar nachtkastje heeft geslagen in haar slaap…

De hele dag rond het huis geknutseld en gesport. We hebben getennist, slagbal gespeeld, uiteraard meerdere keren gezwommen in de oceaan, van palmbladen kippehuisjes genknutseld  voor de kippenren die we morgen maken. (Inge trok een blad dat uit de  boom hing naar beneden en kreeg het op haar arm, geschaafd en rood) Voor de kippenren  hebben we in bikini in de stromende warme regen lange takken verzameld, Inge en ik.

Terwil ik hier zit te schrijven komt Fred heel enthousiast vertellen dat het 2-1 is voor Holland 😀 ORANJE BOVEN !!!

3 july

Na ons ochtend`bad` In de oceaan hebben we verder gewerkt aan de kippenren. Zal mij benieuwen of het waar is dat Keniaanse kippen zich laten tegenhouden door een muggennetje. Ik had bij IKEA voor 1 euro stof gekocht van muggennetten om hier muggennetten te kunnen herstellen . Een stukje daarvan hebben we nu dus gebruikt voor de kippenren. De meisjes vinden het geen leuk idee om levende kippen te kopen en dan te slachten, vorige keer heeft Tine geen hap gegeten ervan dus nu houden we kippen voor de fun. Uiteraard zullen Ndurya en Fred die dan opeten als we vertrekken.

Wat die jongens allemaal vertellen over hun baas (Ted), een 70 jaar geleden in Kenya geboren `kolonist`.

Ted en zijn vrouw kwamen eind nov vorig jaar naar de kust. Fred als een razende aan de slag om het huis mooi in orde te maken en een stuk van de tuin te `maaien` (met de hand) Bij aankomst van de eigenaars werd de vrouw heel boos “ Why haven`t you slashed ALL the grass, I will have to sack you“ Fred zei daarop “Ik kan alles niet alleen aan hier, er is teveel land (8000 m2 )“  “ Than where is Ndurya”  Fred: “je hebt hem zelf de hele maand november verlof gegeven”   “That is not true, you are lying I will sack you“.  Fred “vraag aan Bwana Ted“ .  Uiteraard was het waar ,ze heeft geen excuses aangeboden. Ze wilden iemand free-lance om de rest van het land te maaien. Fred vroeg in het dorp wie er wilde helpen, en als hij zei voor wie, vond hij geen kandidaten. Dus heeft de buurjongen ergens van ver inland een jongen opgetrommeld die het wilde doen. Die arme drommel heeft van 0700 tot 1600 gewerkt, mocht niet stoppen om te drinken/lunchen, kreeg ook geen lunch of tea of wat dan ook en ze wilden hem 200 ksh betalen !! Hij is dan naar de labour office gestapt en die hebben gezegd dat Ted hem 300 MOEST betalen. Onvoorstelbaar. 3 euro voor een hele dag slavendrijven. Onnodig te zeggen dat hij de volgende dag niet is teruggekomen !!

Mijn zus heeft ons een set mee gegeven met een bal en twee van die vangers met velcro, dat is een groot succes ! De boomerang is al gauw in een top van een palmboom blijven steken. Toen Tine Ndurya wilde tonen waar hij vast zat, bleek echter dat hij al op de grond lag. (Ndurya klimt immers in no time met blote voeten tot helmaal bovenin de boom)

Ndurya heeft al jaren problemen met de buurvrouw van zijn shamba (moestuin) Ze hebben er de chief van het dorp bij gehaald en na veel vijven en zessen is de grens bepaald door de chief en zijn assistenten. Nu heeft de buurvrouw, terwijl nu Ndurya`s mais mooi gerijpt is een grote boom omgehakt en op zijn veld met mais laten ploffen. De vrouw van Ndurya belde om te zeggen dat er bijna geen mais meer over is en dat hij naar huis moest komen. Uiteraard mocht hij van ons direct gaan. Hij gaat nu naar de chief om te bespreken wat er moet gebeuren, evt. de politie erbij halen (de chief komt altijd eerst voor social problems) en misschien ook naar de agricultural unit gaan omdat bomen kappen zonder permit illegaal is en er ferme boetes op staan. Dat laatste is nieuw voor mij en ik ben er blij mee. Ndurya is met de fiets die we meegebracht hebben vertrokkenm Benson zal erg blij zijn denk ik !

Vannacht had ik een slechte droom, in`t kort : ik was Mirte kwijt en vond haar na veel zoeken beschadigd terug en moest dan vluchten en werd achtervolgd. Toen ik het vertelde aan Fred en Ndurya zeiden ze tegelijk  “ ooohh than the ocean ghost passed by last night it always makes people dream bad“

Er zijn blanken die het goede voorbeeld geven. Ze huren dit huis van Ted, omdat ze Ted kennen en komen dan hierheen met vriendinnen. Twee maanden geleden zijn hier zo twee koppels geweest en ze hadden voor 10000 ksh lobster gekocht en veel eten. Fred de hele middag kokenm tafel mooi gedekt en opgediend. Tegen dat het etenstijdstijd was waren ze echter zo stoned en dronkenm dat ze zijn beginnen vechten en een van de mannen heeft de hele tafel omgekiept, een vensterglas gebroken, de spiegel… De vrouwen stonden te gillen en riepen “ help help they will kill eachother“ en Fred en Ndurya moesten elk een heethoofd vasthouden en op het alarm duwen. De buren hebben de politie gewaarschuwd en iedereen kwam kijken op dit plot. Ze hebben de mannen meegenomen en voor een nacht in de gevangenis gegooid en de ene heeft een enorme boete gekregen. Op mijn vraag of Fred het vooral gemeld heeft aanTed zei hij `welnee dat zijn immers zaken van blanken onder elkaar“. Dus heb ik toch maar een sms gestuurd om te zeggen dat ik bij aankomst vond dat dit en dat beschadigd en gebroken was. Dan is in ieder geval zeker dat het niet van mij is.

De lamp de Tine gebroken heeft is “opgelost “ en hoe… Datzelfde “team“ had ook die lamp gebroken en er stond nu dus als vervanging een andere `gewone` wijnfles. Vandaar dat hij niet stabiel stond. Er stond al een nieuwe fles klaar om de lamp te vervangen, dus dat is mooi een geluk bij een ongelukje. (het is zo`n groene drie liter fles waar Sangria inzat ofzo, die moet dan gevuld met zand en een speciale socket erop die op flessen past)

Als wij hier zijn, dan beginnen Fred&Ndurya  met  werken als ik de achterdeur open zet, meestal rond 0800. Ze stoppen om 1200 en lunchen dan op de trap van de keuken, (hetzelfde als wij maar ik krijg ze niet aan onze tafel) dan is er pauze tot 1600 en om 1800 vertrekken ze weer. Ze hebben hun eigen “quarters“ een meter of 25 van `ons` huis. Ze kletsen met ons en eten ons eten , ik koop voor hen Unga waarmee ze ugali maken. Als de eigenaars hier zijn, moeten ze om 0630 beginnen, pauze om 1330, herbeginnen om 1600 tot 2000 en ze mogen niet eten en niet praten en ook hun eigen GSM niet bijhebben. Ndurya krijgt daarvoor 250 Ksh per dag en Fred 270.

Op 4 aug is het referendum over wel of niet de nieuwe grondwet accepteren. Als je het zo leest in de krant,lijkt het een nek aan nek race te worden. Deze nieuwe grondwet zou oa. opslag vastleggen voor servants in de private sector. Ook komt er een apparte Islamitische rechtbank en een `supreme court`  Ik heb er nog niet genoeg over gelezen om een pro of contra mening te hebben, maar van iedereen die ik tot nu toe gesproken heb , lijkt het me bijna 50/50 te zijn.

De meiden hebben zich tegen de avond bezig gehouden met het aaien van geitjes. Die komen groen grazen op het strand, raar maar waar…

4 – 5 July

Rustige zondag. De jongens zijn allebei naar huis en wij beginnen de dag weer met veel fruit, een strandwandeling en zwemmen.

Tijdens de strandwandeling verzamelen we spullen om een ketting te maken. T.Z.T zullen jullie wel zien wat het geworden is.

`s Middags gaan we het dorp in oa. naar supermac om die lekkere koekjes te halen.

We installeren ons bovenop het duin na het eten om 1800 om te wachten op de sterren. Lang hoeven we niet te wachten, de felste sterren tonen zich al vlug en het lijkt nog overzichtelijk.Na een half uur is het zeer donker en het stikt van de sterren. Onvoorstelbaar. Rik zijn blaadje met sterrenbeelden die herkenbaar zouden moeten zij … hmmm. Misschien is dat Lyra ? Of zou het de weegschaal zijn ? Zelfs Inge haalt hercules er niet uit. We zien wel satelieten en Rik ziet 2 vallende sterren, Inge 3 en ik 1tje. Uiteraard doe ik een wens. Terwijl we daar zitten, in de  krachtige wind, blijkt het onmogelijk om je verrekijker stil te houden. Als we het fris krijgen gaan we naar binnen en zien dat we er twee uur gezeten hebben.

`s Morgens zijn Ndurya en Fred er weer en Ndurya heeft zijn probleem thuis opgelost. Het viel nogal mee, niet de hele boom had al zijn maïs verwoest, maar twee grote takken een deel van zijn maïs. De boze buurvrouw heeft ook helpen opruimen en zal hem een kleine schadevergoeding geven.

Ndurya heeft drie kippetjes mee. De meiden helemaal blij, het zijn leuk beesjes. Heel vievig en mooie kleuren. Kuku, Lulu en Koetje.

Vicky komt langs en zegt dat we anytime in de pool mogen zwemmen van , niemand minder dan… Delamere. Amaai (voor niet kenners, dit is een van de rijkste grootgrondbezitters in Kenya, wiens kleinzoon al een aantal mensen heeft doodgeschoten, waarvoor hij vorig jaar voor de rechter is verschenen). Coole pool en veel mooie planten erond, stekjesneem tijd voor mama Monique. Mini bamboo, een mooi hangplantje en een vetplantje.
Wat een gelukzakken, zo`n stuk grond en zo`n villa met zo`n zwembad. Allemaal GEKREGEN in de tijd van Jomo Kenyatta…

Als we thuiskomen zegt Fred dat het niet van de `echte` Delamere is maar van zijn geadopteerde dochter, die instructies heeft gekregen, om ongetrouwd en kinderloos te blijven als ze het eigendom wil behouden…Ze verblijft hier jaarlijks van nov tot april en heeft 12 bedienden, waarvan 4 voor de tuin. ZO kan ik het ook :p …   maar ik ben toch liever getrouwd en MET kinderen.

`s Middags arriveert er totaal onverwacht een 4de huisdier.

Speedy.

Zo, het is weer tijd om te zwemmen !

6 july

Gister hebben we gezellig afgesloten met het kijken naar een film. Magic in the water.

Ik heb strafpunten gekregen vandaag, de kippen sliepen in de garage. Dat moest van Fred, anders zouden er honden komen om ze op te eten. Rara, ik werd wakker en terwijl ik een foto maakte van Fred en Ndurya die om 0700 al gras aan het slicen zijn, zie ik twee grote honden snuffelen aan onze ren. Om de kippen makkelijker te kunnen vangen hadden we touwtjes aan hun poten gedaan. (op advies van Ndurya, want ze waren al meteen uitgebroken uit de ren) Bij Lulu had ik dat blijkbaar te strak gedaan, want haar pootje was helemaal dik. Ocharme. Ze mankte helemaal, maar gelukkig is het weer in orde gekomen na een half uurtje rondstrompelen.

Vanmorgen moesten we naar`t dorp om te kijken of de de-humidifier van Ted uiteindelijk gereparreerd geraakt is na 3 maanden. Die staat normaal in de store hier en we zetten dan `s nachts de electronische apparaten daarin , weg van de 90% vochtigheid. Tegen de ochtend kan je een paar liter water uit de opvangbak kiepen !

Dus we zijn te voet op weg naar het dorp en het begint te spetteren. Stoere Belgen smelten daar niet van dus we wandelen gewoon door. Na een minuut of 5 begint het  me toch tropische te rgene amaaaai, dus Rik zet het op een lopen naar de dichtstbijzijnde boom om te schuilen, waar hij na 5 miuten vaststeld dat zijn bril uit zijn borstzak van zijn overhemd is gevallen. Dju !! Ik zie hem liggen midden op de baan en ik ren zo hard ik kan ernaartoe (op blote voeten want met slippers rennen gaat niet) Hij lijkt heel , maar als ik terug bij Rik kom zien we dat zijn ene glas helemaal gebarsten is … Das dus geen Samsonite kwaliteit, zo`n Ray-Ban.Jah, een Provoost zou voor minder viesgezind worden… thuis fietst hij elke dag naar zijn werk in een regenpakkie, maar hier zijn zijn kleren doorweekt en een windje maakt dat het extra koud voelt, het plakt en zijn bril is kappot. Hmmmm………brrrrrrrrrr……grrrrrrrrr

We komen bij Kilifi enterprises (voor de dehumidifier) en daar zit de dikste , engste man die ik ooit gezien heb…een Indier uiteraard want alle betekenisvolle winkels worden gerund door “Muhindi“. Terwijl hij aan de telefoon zit te leuteren luistert hij wat ik vraag en zegt dan vervolgens “where is the man“ ?????????  Het komt erop neer dat hij intussen wel gerepareerd is maar nog niet ter plaatse, dat zal morgen zo zijn en het kost slechts 4500 ksh. Voor het vervangen van de floater.

Fred zijn jongste(7)  van 3kids  gaat naar een school in Vipingo waar Nederlandse vrijwilligers les geven. Ben benieuwd of er daar iets over te vinden is op internet : “Little Shining Academy“.

Mirte en ik gingen vanmiddag rond 1500 terug naar het dorp naar de apotheek om pleisters en ontsmetzalf, want ik heb een nogal diepe snee in mijn wijsvinger die aan het ontsteken is. We komen onze oprit uit en zien bij de overbuurman met koeien en kippen een koe die aan het bevallen is ! Zomaar zonder hulp in de pure natuur, het kalfje probeert meteen op te staan, wankel wankel, dus ik bel vlug naar Rik om Tine te sturen met haar camera. Wat een prachtdiertje en de mama is super alert en kijkt ons aan … dat terwijl we netje sop de weg staan een tiental meter bij haar vandaan. Morgen nog eens kijken !

Bij de apotheek kopen we ontsmettende zalf en pleisters (10 stuks uit een supergrote doos) voor 110 ksh. Priktttt !!!!

De kippetjes en kindertjes zijn happy vandaag en Speedy waggelt ook regelmatig langs. Het is voor  het eerst een hele dag bewolkt, ik vind het heerlijk, tegen de avond bedenk ik pas dat het de eerste dag in Kilifi is dat ik niet op het strand geweest ben.

De visser komt weer langs met een kilo grote gamba`s voor 600 ksh, 1 kg vis voor 200 Ksh en de melkman met zijn verse van de koe melk… Waarom zou een mens nog terug naar huis willen ?

Jaja kweet het, wij kunnen hier geen werk vinden en de meiden moeten naar school….

 

7-7

Gisteravond laat kwam meteen na de match Fred de uitslag vertellen van het voetbal. Ik zeg al de hele tijd dat clockwork orange de wereldbeker zal winnen dit jaar.

Ik hoorde vandaag van Raymond dat alle Hollanders in Zuid-afrika een scenic flight konden boeken over Zuid-Afrika met een knaloranje vliegtuig ?! Er zijn veel Hollanders die een reis naar Z-A hebben geboekt t/m de halve finale en er zouden nu kaartjes voor de finale circuleren voor 3000 euro…

We waren bij Raymond en Rita om leesvoer te halen en de meiden wilden graag nog eens zwemmen daar en Rita en ik hebben altijd wel iets om te kletsen. Rik heeft Raymond geholpen met onderzoeken wat er mis gaat met hun generator die bij springt als er veel electriciteit wordt verbuikt.De Mechanic had nl gezegd dat het aan het elektronisch gedeelte lag en nu zegt de Electronicus dat het aan het mechanisch gedeelte ligt. Morgen gaan ze met vereende krachten nog een kijken. We zijn heen, gewandeld langs het strand, we konden nog net voorbij de rotsen. We moesten om 1230 thuis zijn om te eten en vertrokken om 1205, waren er pas om 1235. ZO WARM. We konden niet meer terug langs het strand en liepen dus langs de weg, als echte idiote toeristen kop op de middag in de blakede zon. Gelukkig kon het laatste stuk wel via het strand maar dan nog was het zwaar want we zakten ver weg in het zand….Met een zak aarde die we meezeulden vanuit Rita`s tuin : haar tuinboy was net een palm aan het planten en kon het gegraven gat niet meer helemaal opvullen . Wij hebben alleen duinzand waar niets op groeit dus ik wou die (prachtige rode) rest-aarde graag meenemen voor mijn stekjes. Plus een zak met 4 boeken… PFFFFF  Zweet zweet, warm warm   meteen alles gedropt en in het koude  zwembad gesprongen toen ik het zag …!!!

Er stond overweldigend lekkere spagetti op ons te wachten en Fred had zelfs Mandazi gebakken. JOEPIE

Heel de middag lekker zitten lezen in het vervolgboek van “de blanke Masai“ (wat veel kwaad gedaan heeft hier in Kenya, en het gaat niet eens over Masai maar over Samburu “nep“Masai) “) en het vervolgboek “terug uit Afrika“ vind ik al een stuk beter dan Corinne Hofmann`s  eerste werk.

Vandaag staat in de krant dat we morgen van 08:00 tot 17:00 zonder elektriciteit zullen zitten. Toch lief dat ze het  laten weten. Er belde ook i emand van Telkom, die meteen vroeg wanneer ik de telefoonrekening zou betalen. Ik zo heel `verbaasd“ Never :p   Zij helemaal stil… hihi, uiteraard heb ik haar het gsm nummer van de eigenaar gegeven.

Voila, dat wast voor vandaag, ik lees het laatste stuk van mijn boek even uit nu, het is al 1900, gister sliepen we door het voetbal pas rond 2300 !

8-7

De dag is voorbij gevlogen vandaag. Vanmorgen heeft Fred ons veel verteld over de gewoontes en gebruiken bij de Giriama mensen van de kust.

Hij kan heel levendig en met veel gebaren vertellen. Oa over zijn zus die geboren is zonder reuk vermogen. Ze kan zo kijken naar een lijk in staat van ontbinding en als Fred dan vraagt : Do you smell it ?  Zegt we no I hear nothing.  Gezellig voorbeeld. Terwijl hij dan over lijken bezig was vertelde hij dat hij zijn broer uit het mortuarium moest gaan ophalen in Kilifi Hospital. Als men weet zie de familie is en dat ze zullen betalen worden de lijken in de koeling bewaard, als er niemand het licham komt opeisen dan worden we gestapeld in een aparte ruimte, niet gekoeldm tot 3 maanden en dan worden we massaal opgehaald en in een massagraf gedumpt. Ze zijn dan uiteraard in verre staat van ontbinding. Lekker verhaal he. Bah. Hij kent iemand die zijn familie member was gaan ophalen in een kist en de auto met kist erin is over de kop gegaan bij zijn dorp in de buurt (vipingo) en de kist vloog eraf (ze binden die vaak op het dak van een matatu) en toen is het lijk voor de tweede keer dood gegaan….

Jeminee, na een tijdje had ik er wel genoeg van, die kiezige verhalen en gelukkig belde Rita dat de mechanic er was voor de generator en of we wilden langskomen. Dus wij vlug naar Rita. We hebben een doodgereden kameleon zien liggen op de weg en op een stapel plantenafval van een van de buren leuke plantenstekjes gevonden oa. van dieffenbachia. We vertelden bij Rita dat we blij waren dat ze belde omdat Fred niet kon stoppen met zijn lugubere verhalen, heeft zij er ook wel een zeker ? De zus van haar meid in huis was zo ziek dat ze naar huis wilde om te sterven. Ze wonen 250 km voorbij Kisumu. De zussen stappen in de matatu en laat dat menske nu overlijden onderweg….. Dus Rose is gewoon met haar dode zus naast haar blijven zitten tot thuis, anders hadden ze moeten uitstappen en heel veel kosten gehad om “ophaaltranport“ ed. te regelen. Tis 12 uur rijden van hier naar hun thuis.

Rik en Inge hebben een makette gemaakt voor het kippenhok dat ze gaan maken van hout. Ziet er leuk uit. IPV de kippetjes achter te laten zodat ze worden opgegeten door Fred en Ndurya, gaan we ze bij Rita zetten om eitjes te leggen . Dan zien we ze volgend jaar gewoon weer terug.

En zo liepen we weer om 12:15 in de blakende zon naar huis als echte toeristen ! Na het lekkere eten zijn we gaan uitrusten boven op het duin, met een goed boek en een heerlijke oceaanbries. De meiden zijn in de oceaan gaan spartelen. Om 1600 belde Rita dat ze gingen verder werken aan de generator. De meiden heel enthousiast weer mee om in het zwembad van Rita te springen.

Rita en ik zijn de honden gaan uitlaten tegen 1700 , dan is het heerlijk fris, onderweg brood gekocht in 1 van de kleine winkeltjes. Wat ik heel erg vind is dat alle kleine kinderen hier tegenwoordig “ciao ciao` roepen. Gatverdarrie die stomme Italianen, konden ze niet in Malindi blijven ? `t Zijn er allemaal van de maffia die hierheen vluchten Carlo mag zelfs Italie niet meer binnen en van de anderen hoor je ook alleen maar hele enge verhalen. Er is er een bij die hier aids opgedaan heeft en zijn best doet om als straf zoveel mogelijk meisjes te besmetten. Er zijn er ook die de dorpen ingaan en kleine kindern huren voor sex, ze bieden de ouders dan 10.000 Ksh en nemen zo`n kind mee voor een nacht. Ik moest bijna kotsen toen ik het hoorde. Bij thuiskomst vroeg ik er meteen naar aan Ndurya, Fred en Safari. Alledrie hadden ze dat nog nooit gehoord. Ik heb ze gevraagd om eens rond te horen en mochten ze horen dat het echt waar is , moeten ze met het hele dorp organiseren om die gasten een koppie kleiner te maken. Net zoals ze Tony Stubbs eens bijna vermoord hadden omdat hij een geitenhoedertje van een jaar of 10 van “zijn“ grond had weggejaagd en voor straf een geit doodgeschoten ! Ze hebben toen ook met 200 mannen de muur van rond zijn huis omver geduwd en de politie was net op tijd om Tony te “redden“. Sindsdien heeft Tony zijn muur nog verstevigd en 4 meter ervoor betonnen palen met prikkeldraad gezet. Hij komt alleen nog buiten met zijn Jeep, alle ramen dicht en stopt voor niemand.Hij is een Kaburu (zoon van een kolonialist), die Italianen zijn “aangespoelden“.

9 & 10

Potverpillepap. Mirte is ziek.Ze kan zelfs geen water binnen houden, arm kind. Heel gek dat ze de enige is : gister zat ze nog vrolijk op het strand kastelen te bouwen met papa en heeft ze gezwommen in zee. Opeens boem !Even een paar dagen afwachten. Een lauw bad vond ze heerlijk.

De kippen hebben een slang gevangen. Een zwarte mamba volgens Fred. Fred heeft het beest zijn kop ingeslagen.

Rik is nu ook over zijn “zwemmen in de oceaan angst“ heen en ploetert een paar keer per dag in de mega golven rond.

11 july

Leuke zondag.

Heel vroeg opgestaan samen met Inge en samen op de top van het duin gaan zitten.

 We hebben fotografeer experimenten gedaan en heel veel mooie vogels gezien !

Vissers die vertrekken met 10 man in een klein bootje, helikopter beesten die langs de kustlijn torren…

Na het ontbijt , Mirte heeft een beker vocht binnen gehouden,  zijn Tine, Inge en ik gaan ebberen.
 Eindelijk is het water weer zo laag dat dat kan ! Leuk ! Veel kleine visjes gezien in alle kleuren en met fop-ogen, een gek beest waarvan we de naam moeten opzoeken later : het leek een hele grote worm, diameter van 1,5 ‘a 2 cm, knaloranje/rood, met een stukof 8 `tentakeltjes uit zijn voor (?) kant. Het was wel 60 cm lang. Inge raakte de tentakels aan met een stokje en BLOEP hij was nog maar 15 cm lang en de tentakeltjes weg. Helaas, geen fototoestel mee. Ook krabben in alle kleuren en maten en zee-egels. Ook veel SJOEP beesjes, je ziet iets wegschieten en zich onder een rots verstoppen maar je weet niet wat.

Papa en Mirte zitten ook bovenop het duin als we vertrekken en zwaaien een paar keer en opeens zijn ze weg. We komen terug na een zwempartijtje en blijkbaar hebben ze gepictionaried. Mirte is al een stuk levendiger en vrolijker. Ik maak ICE tea voor haar en het smaakt, en, blijft binnen !

We gaan nog wat relaxen boven op het duin. Tine komt aanrennen met mijn GSM.Ndurya belt om te zeggen dat de melkman gebeld heeft dat hij vandaag rond 1600 komt. Tine weer terug. Wij weer puzzelen. 5 min later komt Tine weer aanrennen : Rita belt, om te vragen of het goed is als ze bij ons komen picknikken. Brian komt mee (het kind van de werkvrouw waarvoor ze school en alles betaald en diein`t weekend bij Rita en Raymond komt voor zijn huiswerk) en haar vriendin met haar zoontje Cyron. Uiteraard is dat goed. Rond 1200 verschijnt Rita zonder haar vriendin maar met Anna. Een meisje van 17 die op de international school zit in Brussel en 3 weken vrijwilligerswerk komt doen in een weeshuis en op een school Engelse les geven. Ze willenliever op het strand zitten dan bovenop het duin. Mij best. Wat later komt de vriendin ook. De kinderen spelen allemaal samen heel de middag, in en uit de oceaan en Rik en ik zitten lekker met omze jongste, die steeds vrolijker en beter wordt. Ze heeft nu ook een verse wortel op en ook die blijft binnen.

Tegen 1730 vertrekt het `bezoek` (ik heb ze bijna niet gezien) en Rik en de meiden stoken vuur. Tine komt achter haar kip aanrennen en valt, met een stok in haar hand, die in de grond steekt en zij valt er uiteraard bovenop.  Jeetje wat een kras !! Bloeden, voort zelfde geld ging hij dwars door haar buik !
De dag zit er alweer op, we hebben afgesproken dat, als Nederland wint vanavond we een  grote party geven. Fred zal dan Nyama choma maken ! Van een vers gekochte geit. Tine ziet het niet helemaal zitten, ze wil dan liever geitevlees kopen bij de slager ?! Als ze verliezen kopen we twee kippen.

12-13-14

Fred en Ndurya hebben hele leuke stoelen, gemaakt van neem-tree hout. Een nachtwaker (askari) van Villa Buzzar maakt die zelf. (die is van Delamere zijn huis waar we gezwommen hebben een paar keer) Ik vond ze toen ik hier was in Januari met Kim en Miet al zo leuk en nu wil ik graag proberen er 1 of twee mee te nemen. Geen probleem, zegt Ndurya, ik ken die man goed en zal hem vragen ze te maken.

Zo gezegd zo gedaan, het zal twee dagen duren. Ben benieuwd.

Twee dagen later vraag ik of er nieuws is, mja, zegt Fred, “hij wil ze wel maken maar hij wil eerst geld. Maar, dat willen wij niet geven want onze eigen Askari heeft ook een stoel besteld een paar maanden terug, heeft betaald, maar zijn stoel nog niet gezien“.

Mja zegt Ndurya, ik heb geluk gehad met mijn twee eerste stoelen want ik kwam hem tegen en hij had er twee op zijn fiets en ik vroeg of ik ze kon kopen en dat kon direct. Ik heb toen een paar weken later een derde besteld op vraag van mijn vrouw, en een voorschot gegeven. Toen ik op de afgesproken dag terug ging, was de stoel ook nog niet klaar. Ik vroeg wat het probleem was en de Askari zei “the problem is : the nails” Dus zijn we samen spijkers gaan kopen en toen had ik hem binnen een dag.

Fred en ik zijn aan het keuvelen in de keuken. Hij zegt dat de eigenaar en zijn familie met de kerst hierheen komen en dat de Engelsen altijd uitgebreid kerstdiner doen. Of ik in Belgie ook Takkie koop. Ik zeg hem dat ik geen idee heb wat takkie is. Ba, zegtie ie, zo`n hele grote kip waar je van alles in moet doen, droog vlees. AAAAAAAAA Turkey ? Yes Takkie.

Ndurya gaat met mijn boodschappenlijstje naar de markt. Hij krijgt als local vaak toch betere prijzen dan ik en hij heeft een fiets, waar alleen hijzelf op kan fietsen. Rik heeft er een stukje mee gefietst met Mirte achterop om naar Rita te gaan en dat was niet evident. De remmen werken maar 30% (het zijn houten blokjes, volgende keer neem ik remblokjes mee) het zadel zit los en kiepert steeds achteruit en de trappers draaien vierkant. Hij is trouwens wel heel erg blij met de ledlampjes die ik voor hem heb meegebracht.
Op het lijste bovenaan had ik geschreven “ van Mwende to Ndurya“ Heeft een van de verkopers van fruit op de markt op het lijstje gespiekt en gevraagd `is dat de mama Mkamba uit Machakos met haar drie blonde meisjes ?“  Hmmmm, cover blown, iedereen op de markt weet nu dat Ndurya “in cognito“ shopping doet voor mij. Vanmorgen kwam ik zelf op de markt en mama Jacob zei “ ah, mama Mkamba, you buy from me today? (ze had prachtige spullen liggen) en ik zei ` yes your fruits look very nice, so if you give me the Mkamba price, i will“. `k Zal dus nog een keer opsommen  : 1 kg aardappels 40 Ksh, 0,5 kg lemon 40, 2 kg grapefruit  160, 1 kg sinaasappels 50, 1 kg pasievruchten 60, 1 knoflookbol 30, 10 bananen 40, 1 annanas 80, 2 mango 30, 1 watermeloen van 2 kg 120 en 1 avocado 20. Alles samen dus  6,70 Euro.

We hebben tickets gekocht om terug te vliegen naar Nairobi, met Jetlink. Als je in Euro`s betaald is het 430  euro, als je in Ksh betaald is`t  216 euro….(voor alle 5) Iedereen die toch persé vanuit Europa wil boeken is dus niet goed bezig.

Elke avond tegen 16:30 doen we een wandeling om de omgeving te verkennen. Vandaag ontdekt wat we willen bezoeken : Galana park. Twee km wandelen hiervandaan en dan nog 1 km links. Ben benieuwd wat het is. Eens rondvragen.

Mirte is weer kiplekker en springlevend en ik ben zo achterlijk geweest om me te laten verbranden als een krab. (Rik vindt mijn witte bikini super) De dag erna had ik warempel een zonnesteek denk ik want ik was super misselijk en heb dus een hele dag niets gegeten en alleen liggen lezen in de wind op het duin.

Ndurya vertelde dat ze op de school van zijn kinderen een paar leraars hebben bijgekregen en dat er nu ook eten wordt geleverd door de regering. Alhoewel de openbare scholen gratis zouden moet zijn moeten ze echter 50 Ksh betalen per kind voor het eten en 35 voor de exames. Plus nog 25 Ksh voor als je extra les wenst op zaterdagochtend. Het onderwijs is dus helemaal niet gratis en de ouders hebben geklaagd bij de Chief en de ministry maar ze vermoeden dat ze allemaal onder 1 hoedje spelen en het geld onder elkaar verdelen. Er zitten 1800 leerlingen op die school, door de extra leerkrachten hebben ze nu nog maar 60 leerlingen per klas.

Inge en Ndurya hebben samen een “bij ons zit stok“ voor de kippen gemaakt want ze springen steeds op onze stoelleuningen. Het zijn echt mensvriendelijke dieren, als we op het duin gaan zitten komen ze ook rond ons scharrelen.

Speedy heeft ook zijn eigen huisje, hij heeft besloten on in onze tuin te blijven.

16 july

Vanmorgen zijn we te voet naar`t dorp gegaan. Eerst langs Babob resort omdat we gehoord hadden dat je daar fietsen kan huren. Het leek ons leuk om het dorp van Ndurya met de fiets te gaan bezoeken. Ook hebben we de nieuwste familie aanwinst nog niet gezien : Kimmy. Een fiets huren is 500 Shilling per fiets per halve dag……. zelf zou ik dan liever een tuk-tuk huren. Voor 1500 Ksh kan je een halve dag een tuk-tuk met chauffeur huren, ipv je dood te zweten op de fiets 24 km fietsen onder de Keniaanse zon. Vind tuk-tukken leuker dan fietsen. We hebben het er nog even over want Ndurya heeft dit weekend andere zorgen aan zijn hoofd. Een broer van hem (een volle neef noemen ze hier ook een broer) heeft een probleem met de politie. Hij heeft een brommer gestolen van iemand waarvoor hij werkte en zijn vader had borg gestaan voor hem met zijn title deed (landeigendomsbewijs) Hij is gevlucht voor de politie en die heeft nu de title deed opgeeist en ze zullen het land verkopen om de eigenaar van de brommer te vergoeden , als die broer zich niet vlug aangeeft bij de politie. Die gast is uiteraard op de vlucht, want hij weet dat hij +- 3 jaar naar de gevangenis zal moeten en dat is HIER geen leuk vooruitzicht. Hier is het nog ugali en water, niet zo`n 4 sterren hotel als bij ons in Europa.

Vanaf Baobab Resort zijn we dan binnendoor naar het dorp gewandeld. Tot grote verassing van de lokale bevolking liepen er opeens 5 wazungu door hun dorp. We kregen overal vriendelijke Jambo`s en andere opmerkingen.  We kwamen onverwacht bij de achteringang van het ziekenhuis. Dus we hebben gewoon de heuvel omcirkeld op een vlak rood aarden pad in de schaduw.

Wat ik ook geleerd heb is dat er hier op het einde van de straat een zaag instalatie is om koraal stenen uit de  koraal lagen te zagen. Soms vinden ze fosiele schelpen van duizenden zoniet een miljoen jaar oud. Die zijn heel groot en heeeeel mooi en kosten ? 3000 Ksh. Helaas kan je die niet meenemen naar huis, dus het heeft geen zin om er te kopen.

Tegenover Kilifi Bay hotel, ook die kant op, staat er een bordje `galana park`. Bij navraag blijkt dat er daar een Mzungu een park aan het openen is. Hij vraagt aan de lokale mensen om wilde dieren te vangen en sluit die dan op daar.  Rare vogel die man.  `k Vraag me af of de KWS hiervan weet en of zoiets zomaar mag.  `k Zal in ieder geval geen ingang gaan betalen daar, want hij geeft de lokale mensen maar 1000 Ksh als ze een wild animal brengen.

Inge heeft vanmorgen haar eerste souvenier zelf gekocht. Ze is er heel blij mee ! Nu nog hopen dat we het gewoon mee kunnen nemen op de vliegtuigen. Eerst op onze lokale vlucht en later naar Brussel. We shall see.

 

 

17-18-19-20

Voor het eerst in de 6 jaar dat we nu in Kilifi komen heeft het echt één hele dag non-stop geregend. Dag en nacht, 24 uur aan en stuk door, regen regen, geen motregen maar slagregen ! Zo erg dat we door het golfplaten dak niet eens het geluid van de PC konden horen. Rik heeft dus 5 koptelefoontjes aan elkaar geknutseld met suikertjes en zo konden we wel iets horen.

Zo`n regendag heeft ook voordelen : veeeel spelletjes doen en popcorn bakken. Competitie tafeltennis, 4 op een rij, rummikub`n, kaarten etc

Uiteraard ook dansen en zingen in de regen en zwemmen in de zee in de regen. Tot ik ging rechtstaan en er iets onder me voeten wegschoof, een grote platvis ….en ik vlug uit de zee rende… hihi

We zijn met piki-piki`s naar het dorp van Ndurya gereden. Door de regen van de vorige dag was het weggetje hier en daar spekglad en moesten we even afstappen en een stukje zelf glibberen. Helaas is er voor ons een ongelukje gebeurd : een piki-piki waar twee vrouwen op zaten is geslipt en ze lagen eronder. Ze had pijn in haar been dus ze zijn verder gereden naar het hospitaal.

De meiden naar school tijdens hun vakantie : Engelse les. Bij een juist antwoord krijg je hier applaus van de rest van de klas. Kabibi was examen aan het maken dus die konden we niet storen, ze zit in groep 8 en moet nu minimum 345 punten halen op 500 als ze door wil gaan naar de secundary school. Tot de pauze zijn de meisjes in hun klas gebleven en toen brak het gejoel los. Iedereen wilde die witte kinders eens aanraken en Ndurya moest op een gegeven moment echt boos worden of ze gingen ons blijven volgen en joelen. Voor de meesten van hen was het de eerste keer dat ze blanken zagen en ze waren allemaal bang van het fototoestel.

Eindelijk ook Kimmy gezien, wat een moppie !! Benson naar het kinderdagverblijf gebracht. Ze leren daar al swahili woordjes schrijven en zij zijn maar met 50 peuters en 1 juf in een gebouwtje van klei met een half makuti dak.

1011 Leerlingen en 16 leraars met 70 in 1 klas. Er is zelfs een special unit voor MH kinderen, wat ik nog nooit eerder gezien heb hier in Kenya.  Om ze uit hun isolement te halen en toch tenminste 1 maaltijd per dag te geven. Sommigen zijn niet alleen Mentaly Handicapped maar hebben ook nog fysieke problemen. Sjonge, als je dit allemaal ziet denk je direct weer : ik moet thuis iets bedenken om ze hier te kunnen helpen. Geld inzamelen bijv.

De natuur hier wat km`s landinwaarts is onvoorstelbaar mooi, het is helaas met een simpele digitale camera niet mogelijk om de diepe valleien deftig vast te leggen.

21-22

Rare dag vandaag. Vanmorgen kregen we nieuws dat een meisje van 11 dat gister tijdens ons bezoek aan haar school nog springlevend en gezond was, vannacht is overleden. Zomaar. Haar vader wil geen post mortum onderzoek en ze wordt meteen begraven. Hierdoor gaan de geruchten de ronde dat de vader bij een secte hoort die duivels aanbid en dat hij 1 van zijn 8 dochters heeft geofferd.

Op het strand de zandsculpturen van Blankenberge nagebootst.. Rik heeft een vis gemaakt, Inge een ijsje en een eend.

Ndurya en Fred gaan naar de begrafenis van het meisje en omdat zij er vandaag niet zijn gaan we op restaurant eten. Ik kan niet meer koken na een maand niet in de keuken gestaan te hebben .

We hebben heerlijke pizza`s gegeten. Grote voor 4,80 euro.

Op de terugweg in de tuktuk zie ik weer die leuke stickers met uitspraken/gezegden. Vorig jaar heb ik ernaar gezocht in alle winkels rond de matatu stage en niet gevonden. Ik vraag aan onze chauffeur “where did you buy these stickers“ (ik wijs ze aan)  HUH ?  “ where have you buy the stickers“ (ff simpler)  AAAAAH  that is what we call stikkaa, you stick  it there. You like the stikkaa ?

“YES  WHERE CAN I BUY ?“   “ OOOOOOOOO, you can buy at matatu stage.“    “ No, I look all shop, no stikkaa.“   “NOOOO not from shop, from man walking there selling., you want ? we go ?“  “No, now I go home, you gimme you numba and kesho we go“   “AAAAAAAA ok mama, kesho we go“

We komen thuis en ik betaal met een briefje van 200.  “Ok, so kesho we go stikkaa“  “ yes I flash you, you pick me here, we go,  man,  1 trip is 100, gimme change“   “OOOOO, yaaa mama“ En hij  geeft me 2 briefjes van 100 terug. Ik geef hem er weer 1 terug. Zegtie “Mama, I buy for you this stikkaa“ en hij wijst op zijn sticker  (er staat happy customers bring their friends) and this“ , wijst op die ernaast  (er staat iets op in swahili ivm met God die bij je is) “This are  2 stikkaa, is 50 each is 200 Bob“

Hij kan in ieder geval rekenen als de beste, zoveel is duidelijk. Ik zeg hem dat ik zelf wil kiezen en dat we morgen terug gaan, STIEVA  heet hij zegtie en schrijft Steve, hij is happy en vertrekt.

We gaan uitrusten op het strand en Inge maakt een krokodil.

23 july

Tine kwam vannacht helemaal in paniek, door het donker, naar onze kamer. Ze dacht dat ze gebeten was want het stekte in haar rug. Laag op haar rechter schouder zag ik wel wat kleine pukkeltjes maar niks speciaal. Een beetje zalf erop gedaan en wat getroost en ze was weer naar haar bed. Twee minuten later een gilletje een woeoeoe en ze kwam weer terug, het is een eng beest, mama, tis eeen eng beest. Rik springt uit zijn bed om in haar kamer te gaan kijken, maar nu was het kalf verdronkenm het schap was niet meer van plan om in haar eigen bed te gaan slapen natuurlijk. Dus heeft onze firstborn vannacht bij ons geslapen.

Waren we net bijna in slaap gevallen, gaan de Indiers die hiernaast logeren (de zus van de eigenaar) een beetje gillen en nachtzwemmen in hun zwembadje. Jeetje, na een maand absolute stilte en alleen natuurgeluiden en stelletje lawaaimakers waar we juist voor weglopen in hotels… Dus ik geef een enorme kreet (heb er pijn in mijn keel van) om te laten horen dat ze niet alleen op de wereld zijn. Jah, meteen Safari op zijn qui vive en met zijn zaklamp naar binnen schijnen en hij blijft maar koekeloeren. Dus ik zeg “OK OK Safari it was DUDU“ maar dat helpt ook niet want hij loopt naar de achterkant en gaat ook naar binnen schijnen. Ik bel Fred om Safari te zeggen in Giriama dat er geen problemen zijn. Ik hoor dat hij meteen belt en het zoeklicht houdt op.

`s Morgens blijkt, dat, volgens onze omschrijving van het beest, het een centiped is en dat de buren hun Askari hierheen hebben gestuurd om te vragen of alles wel OK was en of ze op hun alarm bel moesten drukken voor KK-security  😀 . Safari had door dat er geend ieven waren, maar kon niet concluderen of er hulp nodig was of niet want hij zag niets binnen.

De `Owners` van het dode meisje hebben gister tijdens de begrafenis verteld dat hun dochter al jaren aan een hartkwaal leed en dat ze geen geld hadden voor de operatie van 600.000 ksh, dat ze al verwacht hadden dat het hart er op een dag mee zou stoppen. Ndurya was bij de buren die de begrafenis gasten van eten zouden voorzien tijdens de ceremonies.

Na het ontbijt en de thee zijn we naar Rita gewandeld om de boeken terug te brengen, boeken die wij meehadden uit Beglie aan  haar te geven en nieuz leesvoer te halen. Rik gaat een Aspe proberen en ik Lulu Wang. We hebben een tijdje gezellig gekletst en Rita bood aan om een stuk van haar grond te kopen om ons eigen huisje op te zetten.  Dat zullen we zeker eens overwegen.

Bij thuiskomst was het eten al klaar (jong jong ik zal Fred missen !!) en het mirakel is geschiedt : Mirte vroeg om nog een stukje vis. Ze moet altijd 1 stukje proeven, ook van iets wat ze niet lust en blijkbaar viel deze vis goed mee. Gewoon met een korst gebakken in Blue band.

Op het duin in de boeken begonnen en rond 16:15 ben ik met Mirte en Tine naar het dorp beginnen wandelen op zoek  naar mijn stikkaa. Steva was niet te berreiekn, zijn telefoon lag uit. Mirte haar “tussen de tenen velletje“ ging pijn doen van haar slippers dus voor de heuvel hebben we een piki piki gestopt om mee te rijden. Mirte wilde niet voorop de tank zitten , dus moest ik nog een tweede aanhouden. Die schudde eerst van Nee, maar stopte even verder toch en ik dus daar achterop de meiden achterna. Jeetje , die gast reed zo langzaam en slingerde zo erg heen en weer, dat ik bijkpijn had toen ik afstapte !

Stickers niet te vinden ondanks veel  navragen en rond de hele matatu stage te wandelen, wel hebben we gedroogde visjes voor de katten thuis gekocht en sesamkoekjes.

We gingen een schoenenwinkel binnen om eens te kijken voor sandalen voor Mirte, maar jong jong wat een modellen..en vooral wat een kleuren !

25 july

Met slapende Mirte en Rik naast me staar ik naar de Indische Oceaan. Vanuit mijn bed zie ik dat het nu laag water is en de zon komt op. De volgeltjes met gele buik en zwart kuifje kwetteren en badderen in ins waterbak .Wat ben ik toch een gelukzak dat ik hier mag liggen. Ndurya en Fred zijn het hele weekend thuis, dat is altijd zo als wij hier zijn, ze hebben ook recht op een familieleven vind ik.

Daarnet wat rondgesurft om nieuws te lezen, van het een wordt je al depresiever dan van het ander weer een juwelier doodgeschoten in Belgie. De politiekers in Belgie en Nederland komen niet tot een deftige samenwerking. ZO zie je, ze geven commentaar op de coruptie van “ de zwarten` hier en bakken er zelf nix van. Ik zoek `milliped` op in google maar dat is NIET het beest waardoor Tine ie gestoken/beten gister… ik vind niet hoe het beest wel heet en zal thuis verder zoeken.

Inge had gister hoge koorts en geen honger. Inge. Geen honger ? Ze heeft anders de hele dag “honger“. Ze is de enige die met Ndurya en Fred mee-eet van de ugali en het echt lekker vindt. Ik vind het alleen lekker als er een echt goeie supu bij is.

Strax, als iedereen wakker is en ontbeten heeft gaan we met de matatu naar Bamburi Natural trail. Eens kijken hoe het met Owen en Mzee is en de giraffen eten geven. Daarna eens rondlopen in Nakumat de eerste keer deze maand.  We komen dan met een huurauto terug hierheen om morgen naar Arabuko Sokoke forest te gaan en dinsdag naar het vliegveld om aan het eerste deel van de terugreis te beginnen : via Nairobi naar Machakos. Met jetlink vliegen we, voor iets meer dan 200 euro een enkeltje met 5 personen. Das geen geld. Lang leve vroegboeken en low cost airlines.

Volgende keer neem ik een gevoelig micro mee om alle geluiden die ik nu hoor op te nemen. Krekels, allerlei soorten vogels, de 1e  kerk mis van de dag met vrolijk afrikaanse muziek en op de achtergrond de zee en de ruisende palmen.

Vandaag met extra volle teugen genieten !!

26 – 27 july

We waren net goed en wel op weg aan het wandelen naart dorp om naar de matatu stage te gaan en Vicky kwam ons achterop rijden en gaf ons een lift. Mooi meegenomen 😀

Het kiezen van een matatu is altijd ietwat lastig, want ze willen meestal dat je de eerste neemt, maar de tweede en derde in rij staan ook aan je te trekken om je als passagier te krijgen. Toen de eerste zag dat we geneigd waren in de tweede te stappen zakte de prijs zelfs van 100 naar 80 Ksh. Toch liever de tweede wegens verhoogd dak, geen rolstoel op het dak en een heel recent model en dus hopelijk technisch beter in orde. Voor 500 Ksh met 5 personen 65 km rijden zal je niet lukken in Belgie…

De reis verliep voorspoedig, op een paar stukjes na waar er drie mensen teveel recht stonden die met hun tassen arme Tine `aanvielen`. Na 45 minuten waren we al in Nyali. Ik kreeg telefoon van iemand die ik ken die op een forum zit over kenya en we hebben afgesproken elkaar eens int echt te zien in de Nakumat.

 Eerst even de auto in ontvangst genomen en de papieren getekend.

De Nakumat is een leuke winkel die op de Makro lijkt en je bent er uren zoet met van alles en nog wat te bekijken. De Unga om Ugali te maken kost maar 60 cent hier voor 2 kg dus ik heb voor Fred en Ndurya 10 kg ingeslagen.Kenyaanse koffie en thee mee voor thuis, kruiden etc  etc

Opeens stond `kenya` voor mijn neus, hij herkende mij meteen maar ik hem niet. Blijkt dat ik eens heel boos geworden ben op hem en een vriend van hem toen ze in het hotel waar we toen zaten veel lawaai aan het maken waren bij het zwembad terwijl het allang 2200 geweest was… Hij heeft de persoon onthouden, ik heb onthouden dat ik niet meer in een hotel wil als ik rust zoek.

We hebben samen een broodje kip gegeten en wat gedronken en hij is dan met ons meegereden terug naar Mtwapa terwijl wij weer naar Kilifi gingen.

Heerlijk om een eigen auto onder je kont te hebben, je stopt wanneer je wil en dat hebben we ook gedaan. Na wat zoeken de juiste weg gevonden die ons aan de andere kant van Kilifi creek bracht en daar eens rondgeneusd. Is nog kalmer dan `onze` kant van de creek. Grote huizen. Een klein weggetje ingeslagen en gestopt bij een verlaten stuk land met een muur erom. Op de muur naar het einde gebalanceerd  (moest aan Jolien en Jade denken, die zouden lachen met mijn knikkende knietjes op de muur van 15cm breed). Aan het einde keek je zo op de rotsen waarop de oceaan knalde en opspattend water veroorzakte van meters hoog. Tine zag één schilpad  !!  Een grote zeeschilpad. En nog 1, en nog 1  WOOOOW   wat een zicht !!!! Die grote mooie beesten die in de blauwe oceaan zwemmen. Ongelofelijk ! Prachtig !

Helemaal overweldigd door de onverwachte kollosale natuurhappening zijn we meteen naar Rita gereden om het te vertellen. De meisjes hebben ook even gezwommen bij Rita om af te koelen en `t was heel gezellig.

Bij thuiskomst de spagetti opgegeten en onder de klamboe een film gekeken.

De volgende ochtend weer gaan zwemmen bij Rita en de kippen afgeleverd. Rita is erg blij want ze had het er al maanden over dat ze kippen wilde en u heeft ze er dus drie. De meiden zijn nu ook geruster dat de kippen lang en gelukkig zullen leven ipv. Opgegeten te worden zodra we weg zijn. De meisjes hebben , voordat ze gingen zwemmen geholpen om het kippenhok te maken.

Rik heeft de keukenmachine om brood te kneden hersteld en ik ben met Raymond de stad in geweest om een aantal boodschappen. Wat blijkt tijdens ons keuvelen? Raymond en ik verjaren op dezelfde dag 😀

Rita en ik zijn dan nog even naar Delamare gereden om een paar stekken te halen voor in Rita`s tuin, oa. van de minibamboe.

Na de lunch thuis en wat rusten zijn we op verkenning vertrokken naar het einde van Bofa road. De meisjes mochten omstebeurt een stukje rijden met de auto, Mirte alleen sturen (haar benen zijn tekort) en Tine en Inge hebben echt zelf gereden,ongeveer 1 km. Ging heel goed ! Ze waren uiteraard apetrots en heel blij.

We zijn op de afgraving van het koraalsteen gaan kijken en zoeken naar fossielen. We hebben een heel aantal mooie steentjes en stenen gevonden, Inge ook een schelp die in die lagen bewaard is gebleven. Een koraalsteen  kost 22 shilling , dan heb je een rechthoek van 15 op 15 op 30 cm. Honderden mensen zijn daar met de hand stenen aan het kappen.

 We wilden bij Vicky de rekening gaan betalen voor Ted`s huis, maar ze bleek niet thuis en dus heb ik haar gebeld of ze op de terugweg van haar bridge middag even bij ons wile passeren. Dat heeft ze gedaan. Ik denk dat ze al bijna 80 is ook, maar ze is heel kranig en kerngezond! Leuke vrouw ! Ze heeft alweer gezegd dat ik altijd bij haar mag komen logeren. Nog een adresje, kan altijd handig zijn.

Dat was dan de laatste dag Kilifi voorlopig, ook wat met de koffers gepast en gemeten en we komen met 3 koffers terug. (we waren vertrokken met 9)

Slecht geslapen, dat heb ik altijd een n8 voor vertrek , dus zat ik `s morgens om 0615 al op het strand, foto`s te maken van het zonnetje. Zucht. Alweer een maand voorbij. Inge kwam me vergezellen, gezellig zo met zijn tweetjes op  het strand.

Nog een paar laatste dingen ingepakt en uitgedeeld (ik heb nu geen telefoon meer, die heeft Fred) en vertrokken richting Moi airport.

Ter hoogte van Kijipwa airfield zie ik een Cessna een mooie landing maken , dus het is het moment om eindelijk eens een piloot van hier te spreken. De weg af, airfield op en hij kwam net uit zijn 172 gekropen. Na de kennismaking vroeg ik hem of het mogelijk was zijn gegevens te krijgenm omdat ik volgende keer als ik hier ben een scenic flight wil maken. No problem, volg hem naar zijn kantoortje. Hij heeft net een ouwe rakker van 75 die altijd vlieglessen gaf en checkflights deed opgevolgd en hij heeft 4500 TT. Een scenic is geen probleem, we mogen altijd bellen. De standaard scenic die hij doet is van Kijipwa over Kilfi, over Lamu terug naar Mombasa island en dan weer landen op Kilifi in +- 45 minuten. Het kost +- 15000 Ksh per VLIEGTUIG per secnic . Inclusief piloot. Dus dat doen we zeker volgende keer. Mijn zoon mag ook zelf vliegen als hij even een checkflight doet, als guest pilot, dat kan voor 150 euro en de papieren zijn binnen de 6 dagen in orde. Martijn, als je dit leest, dit wordt je volgende opdracht dus !!! A 172 wil be piece of cake for some1 who`s used to fly a 210.

We nemen hartelijk afscheid en ik wens hem veel happy landings en we zijn weer op weg naar Mombasa.

Oei oei oei, het is al 10:30 als we in de file staan v’o’or  Mombasa en we moeten on 11:30 opstijgen, ten laatste inchecken om 11:00. De details zal ik verder niet beschrijven maar het was erg stressy. Komen we eindelijk aan , wil die gast van de politie die bij het begin van de airport staat moeilijk  beginnen doen en veel checken, k` zeg “sorry no time, my airplane is leaving“ en laat hem gewoon staan. “STOP STOP“ roeptie, hij kan de boom in hoor, wat zou hij doen ? Op mijn banden schieten ?

Gelukkig staat de bazin van Glory carhire ons zelf op te wachten, Samiya, wat een schat en ze zegt `Oh you might be late for your flight, please rush, i will sent the papers to Nairobi office and it`ll be OK`. Voila, das klappen.

Na het tonen van de tickets om het gebouw binnen te mogen moeten we de bagage door zo`n ding doen, wil die douanier de grootste koffer openen. `k Zeg tegen Rik : “doe jij dat ff lieffie want ik ga ontploffen ik zal vlug inchecken…“  De meisjes van jetlink zijn superlief en als ze net klaar zijn met alle boadrdingpassen maken komt Rik er aan met de laatste koffer. We hebben in totaal 84 kg. Valt me mee. Rik zegt dat de douanier elk doosje heeft opgemaakt en elk koraalsteentje bekeken heeft etc  etc. Best dat ik het aan Rik heb overgelaten want ik zou zeker ontploffen.

Na nog geen 10 minuten wachten mogen we al boarden, cool toestel, mijn allereerste Canadair CRJ. 52 zitplaatsen met semi leren stoelen in rijen van 2 en maar half vol. Dus we kunnen elk een plaatsje aan het raam kiezen. Supervlucht, ondanks veel bewolking geen luchtzakje niks en binnen het uur staan we in Nairobi. We beslissen dat we nooit meer met de auto of bus gaan, misschien wel nog met de trein, maar dit is wel heeeel luxe !

De Glory man staat netjes met een bordje “Monique  – Glory“ en voor we het weten zijn we goed en wel op weg naar Machakos. Luxe  hoor in zo`n RAV, goeie vering, lekker soepel, genoeg ruimte…

Een uurtje en we zijn weer in de golfclub, waar de meiden meteen uit de auto springen en eten en drinken gaan bestellen terwijl Rik en ik bij het guesthouse de koffers eerst lossen. Als we bij het restaurant komen zitten de dames al te smikkelen van een ham-sandwich en chapati`s met thee.

Rik doet meteen zijn lange broek en fleece aan want het is hier maar 22 graden, na een maand 28-32 graden heeft hij het koud.. hihi, dat wordt wat in Belgiem hopelijk komt de hittegolf weer terug.

`s Middags gaan we naar Mwelu en de markt en we kruipen vroeg onder de klamboe en… onder een dekentje. ZAAALIG in Machakos, overdag lekker 22 graden en` snachts koud genoeg voor 1 dekentje en luisteren naar de krekels…..

28 july

Geslapen  met 1 deken en Rik had het koud zei hij, hij denkt dat het hier 14 graden is snachts wat best zou kunnen want we zitten hier hoog in de Bergen.

Na een lekker ontbijtje waarbij ze ook onze annanas versneden hebben van 50 hele cent zijn we eerst onze rijbewijzen gaan verlengen en Rik is waar naar de kapper geweest. Zijn haar was al zeker 1 cm gegroeid in de coastal temperatures en met al dat zwemmen en douchen.

Mwelu opgehaald en Mutinda en dan met zijn allen de berg op naar mama. Zekfs de RAV had hier en daar wat moeite met het diepe stof en Tine merkte verschillende keren op dat er hier geen vangrails zijn om ons af te schermen van de ravijnen.

Het is ongelofelijk prachtig hier rond Machakos, heerlijk die berglucht en stilte.

We hebben uiteraard rijst,suiker,Unga etc mee voor mama, we krijgen een hartelijke ontvangst en ik ben blij dat ik zie dat mama, welliswaar erg vermagerd, er gezond uitziet en gelukkig is. We moeten uiteraard ook dag zeggen tegen mama Mwelu en dat is ook zo hartelijke babbelkont. Ze toont me trots haar Jikoni en de rest van haar erf, WAT EEN KIPPEN, ik heb nog nooit in mijn leven zulke grote kippen gezien. Er lopen er heel veel en ook veel kleintjes, Inge wil gaag zo`n kuikentje palufferen en pakt er een.. dat is ff buiten de mama gerekendm die vliegt op Inge af en van schrik laat Inge het kuikentje vallen. Het wordt meteen meegenomen door mama. Zodra ze een kat ziet is ze verkocht en de kat laat zich graag aaien en knuffelen en knort de oren van Inge`s hoofd.

Mirte is weg van de koe en vind het heel ziellig dat de koe zo verdrietig is omdat ze pas haar kalfje is verloren, het kreeg koorts, zouden koeien ook malaria kunnen krijgen ?

Tine helpt met het dorsen van de bonen . Met een grote kromme stok ronddansen op de gedroogde planten. We krijgen ook een rondleding in de shamba`s en zien dat ze bananen, koffie, avocado, tomaten, mais, erwten etc etc verbouwen. Voor de koffie krijgen ze 10 cent per kilo… de bananen leveren ze elke dinsdag 300 stuks op de lokale school.

We drinken thee met mama en haar schoondochter en er ligt een hele berg bananen (wel 70 denk ik) die allemaal op moeten zegt mama, We babbelen over de koffie, onze kinderen en thee maken. Ik heb veel mooie grote kruienplanten gezien die Mwelu van een Muhindi gekocht heeft en eplant maar ze gebruiken ze niet in de keuken. Dus ik zeg dat mintthee heel gezond en lekker is en dat je van dragon ook gezonde thee kan maken. Ze zijn heel verbaasd en haast ongelovig en als ik dan zeg dat je van die mooie grote pompoenen ook supu kan maken moet ze wel heel hard lachen. Ik beloof mwelu dat ik `bewijzen` zal posten.

We worden gebeld dat de lunch klaar is bij mama Makau, Lunch ? Rik schrikt zich een rotje en zegt dat ik iets moet verzinnen om terug naar de stad te kunnen. Maar ik vind dat ten eerste zeer onbeleefd en ten tweede zou ik hier graag eeuwig op de berg blijven. Rik heeft visioenen van sukuma wiki met koriander en  brokken gekookt vlees met vetranden hahaaha.

Mama Mary komt lamgs met de handenwas kan en we nemen plaats aan tafel. Ik krijg een lepel in mijn handen en ze zegt `selfservice`. Mooi, dan kan ik Mirte een minischepje geven en papa ook.  Rik schept nog een tweede en derde keer op en Inge zelfs 5 keeriedereen zegt steeds dat we ALLES op moeten eten, maar dat lukt nietm het is erg lekker. De supu is met tomaten, wortels, uitjes en zacht rundvlees en de rijst is ook heel lekker. Pfoew zegt Rik, dat valt goed mee , tis echt lekker ! Zelfs Mirte eet een tweede keer  van de rijst en neemt veel supu.

Mama zegt een tijdje na het eten dat ze graag een stukje van de berg af wil naar een famililid die een ver familielid heeft verloren en we zeggen dat we terug moeten naar de stad om Makau te helpen met zijn computer, ik ben even met onze telefoon naar Makau om te vragen of hij al in Machakos is en vraag hem of hij weet waar we zijn en geef hem zijn moeder aan de telefoon.

Over een uurtje zal hij er zijn en dat geeft ons goede reden om te vertrekken na veel knuffels en bedankingen en de hoop uitsprekend dat we ze volgend jaar weer gezond zullen terugzien.

Mama is in April immers elke dag bestraald omdat ze baarmoederkanker heeft/had en is toen wij in Kilifi waren samen met Makau en Mwelu helemaal naar Kampala (ja in het buurland Uganda) gereisd voor een na=behandeling met een machine die hier in Kenya niet bestaat. Hij bestaat wel (is geleverd door een Hollandse firma) maar is kappot en ze hebben de Hollanders nog niet te pakken kunnen krijgen om een herstelling te komen doen. Dat duurt nu al 8 jaar en de machine die ze vroeger hadden is aan Kampala verkocht. Makau denkt dat de dokter er zelf ook niet echt achteraan zit om het  Kenyaanse toestel gerepareerd te krijgen omdat hij waarschijnlijk een lucratieve deal heeft met zijn collega arts in Kampala.

Hopelijk wordt er binnenkort een MP ziek die hetzelfde toestel  nodig heeft, alhoewel dat ook niet echt zal helpen want die vliegt dan wel even naar Zuid Afrika, ik vind het verschrikkelijk dat de gewone mensen hier dus niet eens deftig behandeld kunnen worden. Mama Makau heeft geluk dat ze een gestudeerde zoon heeft en een dochter in Amerika die haar financieel kan helpen om naar Kampala te gaan… wij hebben ook 200 euro bijgedragen aan haar behandelingen.

In de golfclub aangekomen genieten we van de rust en het fruit en Makau komt met z`n laptop en we keuvelen nog wat.

Voor we het weten is er alweer een dag voorbij , nog 1 dag……

29 july

Uiteraard is het eerste wat ik doe vandaag mijn jarige zoon bellen, ik word oud, hij is een kwart eeuw !

We gaan weer lekker ontbijten en laten veel fruit snijden. Als Makau komt vertrekken we naar Wamunyu. De kikamba zijn Kenya (wereld ?) beroemd om hun houtsnijkunsten. We gaan daar  een groot handycraft centrum bezoeken.

De weg ernaartoe is fantastisch.    

We snuffelen rond en kijken hoe het houtsnijwerk gemaakt wordt en kopen voor 7800 KSH allerlei dingen die we eigenlijk niet nodig hebben, maar tis zo mooi allemaal !!                      

Hiermee zijn we de hele ochtend zoet en om een uur of 13:30 zijn we terug in Machakos om lekker te lunchen in T-Tot restaurant. Om maar nog eens een voorbeeld te geven van de lekkerheid en de prijzen :

–          4 chicken sandwich,  ¼ gebakken kip+friet, 1 spagetti bolognaise 6 soda’s : 12 €uro

In de middag bezoeken we zoals beloofd de Machakos Primary School groep 8 om de vriendinnen van de meiskes te verassen. We komen het terrein op en ik vraag aan de headmaster of we klas 8 mogen bezoeken. Speciaal de vriendinnen van de meiden. Jah zegt ze, ze zijn nu in de pauze aan het buitenspelen, ga zitten en we zullen ze zoeken. Waarop ik zeg dat we niet hoeven zoeken, als mijn meisjes gaan spelen op de speelplaats zullen ze wel gespot worden door hun vriendinnen. En ja hoor… dat duurt slechts 30 seconden. We bezoeken hun klas en Tine moet speechen, in het Engels, het gaat haar heel goed af ! Drie blanke meisjes voor een joelende klas met 50 leerlingen.

We droppen Makau in zijn office en gaan in de golfclub inpakken. We doen onze ‘’vliegtuigkleren’’ aan en geven alles kleren die we nog hebben aan Mercy, het meisje voor kameronderhoud. Ze is er erg blij mee.

Ik zorg dat Makau zijn pdf boek om Quickbooks te leren op zijn laptop staat en dat Quickbooks ook werkt en we zijn klaar om uit te checken.

Nog een keer thee drinken met Mandazi, samen met Makau en we vertrekken richting airport. Rijden in het donker is in Kenya niet aan te raden, dus we vertrekken om 17:45 zodat we zeker tegen schemer op de airport zijn.

Onderweg hebben we geluk bij een ongeluk : er is een zwaar ongeval net gebeurd met 3 vrachtwagens die van de weg gevallen zijn en op hun zijkant liggen , er staat ook een in elkaar geharmonikade personenwagen. De politie is er zelfs al bij. GELUKKIG ontsnappen we aan de file door de bush in te rijden, van de weg af dus, achter een vrachtwagen aan die blijkbaar goed de weg weet hier. Een heleboel stofwolk en ‘vrachtwagenvolgenoponbekend terrein’’ komen we weer bij een stukje waar we de weg op kunnen. OEF, wij blij dat we met een RAV rijden en niet vast zijn komen te zitten in het mulle zand !

Als we op de luchthaven aankomen kunnen we zonder parkeren , op de drop off zone, de auto teruggeven aan de man van Glory carhire Nairobi en nu begint het wachten. Onze vlucht naar Cairo vertrekt om 04:30…. De man die personen met een paspoort + ticket het gebouw binnen laat adviseert ons om buiten het gebouw te wachten omdat er in de vertrekhal niets te doen is voor zoveel uren . We besluiten zijn advies op te volgen en in het restaurant te gaan zitten waar we TV kunnen kijken : alleen maar politiek. Ze volgen live rallies in het land waar debatten zijn VOOR of TEGEN de nieuwe grondweg die gestemd zal worden op 4 augustus. Door middel van een bindend referendum. Stemmen is niet verplicht.

Met kaarten en andere spelletjes gaat de tijd toch nog sneler dan verwacht en voor we het weten vertrekken we richting huis. Zonder tranen deze keer, blij en ook niet blij. We komen zeker weer terug volgend jaar !

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s