Kofffie, Koffers, Kenia

Dankzij buurman Eddy waren we ruim op tijd op Brussels airport.
(‘t was wel duur/niet vlgs afspraak)

Wat een geluk dat we niet met de trein moesten met 4 grote koffers, een kleine koffer, laptops and handbagage….

Nogmaals dank aan Eddy.

Aan incheckrow 6 was er nog geen Ethiopian airlines te bespeuren dus we hebben onszelf getrakteerd op een brownie en een koffie/theetje. Heart warming tea voor Inge.

Toen we een tijd later weer bij row 6 kwamen stonden er al een aantal mensen te wachten en toen zij opeens allemaal aan de balies gingen staan kozen Inge en ik er ook elk 1.

Dat was buiten de boze meneer van weetikveelwelkbedrijf gerekend want die stuurde iedereen terug naar ”achter” de ”lijn” (die er al lang niet meer was zelfs sommige paaltjes waren omver gelopen) Nuja, na een hoop geharrewar zijn Inge en ik als eersten ingechecked (dat hadden we thuis ook al gedaan maar goed…) Deze incheckdame heeft ons geen papieren boardingpass meer gegeven en gezegd dat onze electonische op onze GSM in orde waren.
En ja hoor, we konden 1.2.3 door de poortjes.
Vlotjes door de security checkin gegaan (Inge dronk haar Howest drinkbus in 1 teug leeg aangemoedigd door een mvr.)

Dan nog de automatisch papoortcheck poortjes en we konden ons insmeren met crème van Nuxe en allerlei reuk dingen testen.

Op’t boarding moment piep ik door en Inge’s incheck slaat rood ??

Wat is dat ? Aan Inge haar pas hingen bagagelabels met een andere naam! Joren van den Berghe? Huh ? We hebben nog nooit op de bagage labeltjes gelezen of onze eigen namen er wel op staan en ik heb nu toch al wel 200 keer gevlogen denk ik …

Ow, dus ? Joren erbij geroepen, tiens , op zijn labels stond ook gewoon Joren van den Berghe ? Huh.

Ja dat kan natuurlijk niet… Ze hadden gewoon De andere eraf gegooid en zch blijkbaar geen zorgen gemaakt over wie dan de eerste Joren labels had ?

Verwarring allom en nu moesten die koffers gezocht worden om te identificeren.

Na veel tijd (we waren de enige 3 die nog niet op het vliegtuig zaten) hebben ze die van Joren gevonden, Joren heeft ze herkend en toen..moesten we vertrekken want we hadden al veel tijd verloren. Logisch. Maar ? Waar waren Inge’s koffers ?

Mijn Ethiopian airlines vriend op Brussels Airport verzekerde me dat het in orde zou komen. Dus tja…

De vlucht verliep verder vlot, de overstap in Addis ook en in Mombasa hoopten we toch nog op een mirakel , maar nee, geen koffers. Dus geen GSM laders, geen bikini’s, geen ?? Tja

WAT zat/zit er allemaal in de koffers ? Of we dat even konden oplijsten ?

Jah..

Na een hoop invulwerk ; vragen, fotokopies en foto’s was ik het beu en zij dan ook dat in NU ging vertrekken en dat ik van harte hoopte dat ik de koffers gauw zou geleverd krijgen.

Rodgers heeft ons veili gnaar Kilifi gebracht en Inge vindt dit huis ook erg leuk.
We hebben al gezwommen (met oude reserve badpakken) samosa’s gegeten’ mango’s, mandazi, sukuma wiki etc etc

Ook zijn we ,oa om mijn GSM op te laden, bij George (Ndurya was er niet) langsgeweest om thee te drinken.

Overal word ik nageroepen Mama Tina !! We wachten……

One comment

  1. jammer van de koffers, die komen hopelijk nog aan. Lekker zwemmen en genieten van moeder-dochter tijd tesamen.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s