Turtle day

M’n strandwandeling begonnen toen M&M nog sliepen om 06:30.

Voor de kenners : tot aan de uitspringende rotsen (waar een stuk afgebroken is) voorbij Mibuyu Saba. Had ik zin om terug te lopen ? Niet echt : plan : voorbij de rotsen zwemmen en bij Ndurya thee gaan drinken. Hop de oceaan in en zwemmen maar. Met tegenwind en tegen het opkomend vloed in : ik bleef ter plaatse, hoeveel ook ik zwom : rug of buik, crawl of schoolslag. Potverpillepap. Dan maar iets ondieper en met de voeten afzetten , en ja hoor, na een kwartier was ik er voorbij.

Phieuw.

Bij Kiangazi naar boven geklommen omdat de poort van ons oude huis dichtiwas. Er zaten gasten in het huis, maar die hebben me niet langs het hek zien sluipen.
Bij de staff quarters aangekomen bleek dat Ndurya er niet was en George was al gaan vissen. Safari was er wel en surprise : hij vroeg ‘take tea ?’  Yes, thank you. Hij de beker afwassen, water koken, tafel afruimen etc. De hele tafel leeg en alleen mijn beker en zeefje erop. ‘want bread ?’ No thank you . ‘want mramba?’ O yes please !. Hij weg.
Ik dacht dat hij ze had liggen : niet dus. Ocharme, hij rende de heuvel op. …..
Intussen wat fertilizer geschept, vogels gekeken, hout beoordeeld, toestand fiets bekeken (die we uit België meebr8en) etc, maar niet in/bij het paleis geweest.

Na 20 minuten kwam Ndurya aanfietsen, verbaasd, ook thee genomen. Na nog 10 min was Safari terug. Samen met de mandazi van Ndurya hadden we er een stuk of 12.
Dan met Ndurya, zijn niet werkende telefoon,m’n fertilizer en een kokosnoot terug naar huis  met de pikipiki (na een Tshirt geleend te hebben, kan moeilijk in mijn badpak ove straat : ben geen Italiaan).

‘Ah’ zegt Miriam als we binnen komen ‘precies op tijd voor koffie, you want koffie Ndurya?” Miriam is de eerste die meteen Ndurya z’n naam onthoud en goed uitspreekt !

Hebben we gezellig op het terras gezeten om telefoons te bekijken en fixen, gelunched etc.

Is Ndurya weg, zien we de kokosnoot liggen : les vergeten, dus morgen les.

s’ Middags zijn we naar het turtle viewpoint gegaan met de pikipiki.
Was zalig. Heerlijke plek, met super uitzicht en ja : schildpadden, voor Miriam moeilijk te zien en de pp chauffeurs geloofden eerst niet dat er zouden zijn en ja hoor, opeens roept Randu overenthousiast  veel swahili en wijst. Inderdaad !

Iedereen begint nog geconcentreerder te zoeken en ik probeer natuurlijk foto’s te maken voor’t blog en voor Miriam, maar… pff das moeilijk.Ze blijven maar een tel boven, soms 2 tellen, dus altijd te laat om te klikken…..

Ook Randu mag proberen met de camera van Marcella , maar het lukt hem evenmin.

Ik heb er 2 waar je er ziet op ziet, als je het weet…zal er een cirkel om zetten.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s