Onverklaarbaar

Vannacht werd ik wakker met jeukende tenen. Muggen !! M’n klamboe lagoveral netjes op de grond, dus de snoodaards zaten waarschijnlijk verstopt onder mijn bed…De mooie nieuwe vierkante klamboe is nu besmeurd met bloed van het doodklappen.  Nog wat met m’n zaklamp liggen ”mugspotten” en daarna om 07:00 wakker geschrokken.

Tijdens het afdalen van de trppan hoordeik dat Marcella al wakker was, ze was om 05:00 al op zei ze en had al koffie gedronken en een mango gegeten.
In de keuken heb ik een grote annanas versneden in drie schalen , thee gemaakt en lekker buiten naar de oceaan zitten kijken terwijl de bijzonder smakelijke annanas in’t buikske verdween. Mjammie. Zou ik, zou ik niet…de oceaan roept toch echt te luid om niet te gaan zwemmen, dus hoppekee.. door het zeewier gewaad de diepte in. Zalig.

Intussen komt Mirjam zwaaien naar me. Terwijl Mirjam haar annanas eet plan ik met Marcella haar uitstap naar Nairobi National park en Sheldrick : ze gaat met de taxi naar Mariakani, met de SGR trein naar Nairobi (ticket met Mpesa gekocht) naar de homestay waar Paul,Mirjam  en ik verbleven tijdens een vorige reis, van daaruit via NNP naar Sheldrick en dan na nog een nachtje homestay weer terug naar de kust. Dan wel met het vliegtuig op Mombasa, en ze komt tegelijk met Ria in Mombasa aan, dus dan komen ze samen terug.

We wandelen naar Greenvilla om mijn plantenstekjes op te halen, een babbel te doen met de tuinman en gaan dan met de gebelde pikipiki’s naar Apache. Thee drinken.
Mirjam eet twee samosa’s, ik een mandazi en Marcella alleen thee.

Mango’s staan weer op de boodschappenlijst (die verdwijnen als sneeuw voor de zon...) en Mirjam koopt een mooie kanga waar de mama van Katana mee aan de slag zal gaan om een duplicaat te maken van een zomerjurk die Mirjam al 40 jaar heeft. Terwijl we op onze piki’s wachten zitten we de omgeving wat te observeren. Er staan de grote bussen (54pax) met zingende mensen en opeens komt er een matatu aan met een doodskist op z’n dak bedekt met rasta stof. Wat een originele manier om naar je laatste rustplaats te gaan. Lekker op het dak met zingende klappende mensen achter je aan.

Hussein heeft intussen met de door Ndurya2 geleverde kip een heerlijke maaltijd gemaakt, met sukuma (Marcella en Mirjam zijn er ook dol op dus dat komt heeel goed uit)

Na zo’n drukke ochtend hebben we een rustige middag met wat ploeteren in het zwembad en bezoek van Ndurya om de uitstap van morgen te plannen….

Gisteren vergeten zeggen dat ik een nieuw kruid heb ontdekt in de verse versie.
Rara wat is het ?

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s