Kilifi days

Op de ochtend dat mijn wageni zouden terugkomenvan safari ben ik met Athman naar het tuincentrum geweest om potaarde te halen.
Mijn citroengras is dik gegroeid en barst uit de pot, dus ik heb ze overgeplant in een mega grote pot.
Eerst een laag madafu schellen erin anders moest er wel 60 KG aarde in om te vullen.
Uiteraad kon ik het tuincentrum niet uit, zonder een leuke plant mee te nemen voor in de pot waar
het citroengras in stond….
Athman vertelde dat hi nog in dit huis heft gewerkt om Hussein te helpen als er heel veel volk was.
Het waren Italianen en die kunnen geen Engels, en Atman en Hussein kunnen geen Italiaans.
Ik vroeg ernaar toen ik thuis kwam, Husseinbevestigde dat het een erg lastige tijd was geweest.
       Mijn wageni kwamen rond 15u terug vol met verhalen. Het was geweldig, voor Voi Safari Lodge en ze hebben erg veel gezien.
Zo was ook deze dag weer vlug om.
GMHeerlijk wakker worden zo met de oceaan in het zicht.
Zonsopgang hebben we nog niet kunnen zien zoals het hoort : er zijn ‘s ochtends wolken.
Heel af en toe vallen er een aar spettertjes uit, maar niet genoeg om naar binnen te vluchten.

Vanochtend te voet naar het dorp geweest , behalve Dedee was iedereen mee.
Van alles uitgelegd onderweg over oa. baobab’s, die gele vruchtjes van wie ik de naam vergeten ben, etc.

De paal die er al drie jaar staat om ooit een straatnaam op te schrijven is nu omver gereden, dus de naam zal nog een tijd
op zich laten wachten denk ik.
    Bij de muhindi hebben we onszelf getrakteerd op een drankje (zij passievruchtensap, ik krest) en samosa’s meegebracht.
Via de markt allerlei lekkers gekocht en met de brommer weer terug.
    Thuisgekomen had ik en missed call : van Ndurya om te vragen of we garnalen moesten. Ja dat moesten we. Geld voor 3 kilo aan Hussein gegeven
en gezegd dat hij het maar moest afhandele (na te vragen of hij vis kenner is om te checken of het wel goede verse garnalen waren)
Zo zaten 6 Oostendenaars (waarvan 1 ‘aangespoelde’) en een Antwaarpse in Kilifi garnalen te pellen, na ze te hebben gekookt in zeewater.
  Na de lunch waren onze brommers er, om via de sisal plantage en Takaungu creek het dorpje daar te bezoeken en ook Zinj.
Moest even zoeken want ze hebben grond verkocht en de ingang is nu aan de zijkant maar op de  poort staat de naam nog noe vermeld.
Nu gingen we via het ezelveldje (de 4 ezels kwamen direct naar ons toe) en onder de draad waar electriciteit op staat door, in het fabriekje kijken.
Ze zijn serieus uitgebreid en in een luchtigere kamer zitten nu in totaal 65 mensen te werken.
   De terugweg langs kilifi club, waar elke ‘toerist’ zijn chauffeur op een soda trakteerde verliep vlotjes een samen met Ivette, Marcella en Filip zijn we naar
huis gewandeld.

GRTZ

Mwende-Monique

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s