Keniaanse afspraken

safariDe laatste dag is aangebroken. Als je begint aan 18 dagen lijkt het superlang, maar de dagen vliegen voorbij. Voor de gasten al zeker want ze zijn tussendoor op safari geweest. Het was geweldig, de natuur zooo mooi, veel dieren gezien, en de lodge was prachtig. Veel superlatieven. Mooier dan in Zuid Afrika zei Lena. In Zuid Afrika zijn het ellenlange kaarsrechte tarmac wegen en hier in Kenya is het echt avontuurlijk op onverharde wegen, die wel goed onderhouden zijn.
De weg erheen was niet via Mombasa, maar via de binnenlanden achter Arabuko Sokoke forest langs. Ze hebben oa. parende leeuwen gezien, volgens de gids duurt dat een week, paren ze de eerste dag om de 7 minuten en deze frequentie zakt elke dag terug tot 2 keer op de laatste dag. Mens vraagt zie af wie dat dan heeft staan tellen, misschien Richard Attenborough ?

Heerlijk om weer ‘thuis’ te komen in onze frisse oceaanwind werd gezegd.De 31 graden die we hebben voelen niet zo zolang je in en om ons stekje blijft, maar als je de stad in moet/gaat of wandelt hou je het zeker niet droog, niet van de regen maar van het zweten.

De eerder deze week gemaakt afspraak met een beachboy die fout liep, is toch nog uitgevoerd op Vrijdag jl. maar is niet volgens wens verlopen. Ik heb de beachboys flink onder hun voeten gegeven en Ndurya ook, dat men op deze manier toeristen wegjaagd uit Kenia. Voor Johan is dit zijn eerste keer Kenya, dus je kan hem moeilijk verwijten dat hij goed van vertrouwen is en een voorschot heeft betaald : al doende leert men. (ze waren doodleuk veel te laat komen opdraven om te gaan snorkelen/zeilen inde creek) Nu bleek dat ze helemaal geen snorkelspot wisten te vinden. Enfin, ze hebben toch op een dhow gezeild.

Intussen heeft Benson George zijn initiatie calamari vissen gehad. Samen met zijn vader op de surfplank de oceaan op. Ik heb hem een hoofddoek opgezet en een zwembrilletje gegeven. Paul en ik hebben ze uitgezwaaid. Trots kwam hij een aantal uren later terug met  3 zelf gevangen calamari en samen met papa hadden ze 1 kilo. Opgekocht door Paul die gek is op calamari.

Johan zei dat hij vaak als hij op vakantie is denkt van ”hier kom ik nog eens terug”, maar hij heeft dat nog nooit zo sterk gehad als hier. Waarschijnlijk een geval van ”eeuwige besmetting met de Afrika microbe” Die heb je, of die heb je niet.

Foto’s volgen later.

Advertisements
This entry was posted in KENYA. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s