Dol Fijn

Het was een dolfijne dag vandaag. We hebben gezamenlijk een auto gehuurd (een Toyota)

en zijn vroeg vertrokken richting Watamu. Onderweg een vlaag regen gahad terwijl de zon scheen. Eerst een half uurtje gestopt in Mida creek voor Ria en Steven om te vogelaren en ze hebben een nieuw exemplaar gevonden. Voor Ria kon de dag al niet meer stuk. Ndura, M2/Rene en ik hebben iets gedronken in het restaurantje.
In Watamu vonden we even later Captain Ibrahim met wie we telefonish de afspraak hadden gemaakt voor de boottocht, ik herkende hem direct en hij mij ook. Iedereen uit de auto gezet en Ria en ik zijn even de kaas naar mama Knocker gaan brengen. Intussen is ze al 91 en nog pienter en een kletskous. Kas is dus blijkbaar super gezond, want ze eet erg veel kaas….Of het is omdat ze al heel haar leven in Watamu woont, op een prachtige plek in het bos met indigenous trees aan de Indian Oceaan. Ik zou er wss ook 111 worden.

Weer aangesloten bij de groep en voor we het weten waren we op Dolfijn safari. We zijn een heel eind uitgevaren in onze glass bottom boat en opeens…….daar waren ze ! Zoveel en zo gracieus. Iedereen in extase wow, meteen het water in en wat is het toch wonderlijk. Ze kunnen natuurlijk veel beter zwemmen dan wij en maken coole geluidjes. Ze zwemmen gewoon onder en boven en voor je en ze tuimelen. Geweldig.

Af en toe moesten we op de boot klimmen om ze tevolgen en na drie keer van de boot duikelen en meetuimelen met de tuimelaars hebben we ze met rust gelaten en zijn we teruggevaren naar het snorkel gebied. Ook dat is meha-mooi. Zelfs Rene en Ria die niet zwemmen hebben veel mooie vissen gezien. Geen onderwater camera dus geen fotoos.

Ook voor ons kon de dag dus niet meer stuk.

De wageni kregen de keus : een westersachtig duurder restaurant of een lokaal restaurant ? Volmondig werd gestemd voor een lokaal restaurant en dus heb ik lekker Sukuma gegeten met een omelet, de rest sla en frieten en Ndurya chicken and fries. Met een glaspure mango-sap waren Ria en Mieke gelukkig, voor mij altijd krest, M2/Rene een biertje en Steven fresh lime juice. Voor 3 euro per persoon lekker gegegeten en met een blij hart en volle maag zijn we via Mida ecocamp en een souvenir winkeltje bij Kilifi bridge weer thuis.

Het was een prachtige dag zei men en ik werd uitvoerig bedankt. De dolfijnen hebben echter grootste werk gedaan.

Advertisements
This entry was posted in KENYA. Bookmark the permalink.

One Response to Dol Fijn

  1. Martijn says:

    Ik wil ook weer mee!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s