Takaungu en Sterren

De trip naar Zinj in Takaungu was cool.
Tine en Ndurya op 1 piki-piki, Inge en Papa en Mirte en ik.
De sisal fabriek is weer volop aan het werk, ‘k zal van thuis uit toch een een email/brief moeten sturen om te vragen of ze daar een rondleiding kunnen organiseren af en toe.  Ofwel rijd ik er straks eens naartoe als we de auto huren om op safari te gaan.

Na een ‘’lekker haar in de wind’’ ritje door Kilifi plantation aangekomen bij Takaungu creek, bleek dat de ‘driver’ van het bootje er nog niet was, wel waren er verschillende andere passagiers dus het zag ernaar uit dattie wel zou komen. Daar sta je dan tussen de mangroven. ZO te zien wordt er in de mangroven niet zo erg ontbost als bijv. langs ‘ons’ plot. Bijnavraag blijkt dat de bevolking niet in de mangroven durft komen wegens geesten. Hopelijk blijven ze nog lang in geesten geloven dan, zodat de mangroven blijven staan. Ik zie voor het eerst ook mangroven in bloei, prachtige bloemen !! Er staan hier 5 soorten mangroven.

Aha, het bootje is onderweg onze kant op , met een aantal passagiers.

We zijn benieuwd hoe diep de creeck hier is, maar de’ driver’ weet het niet, dus vraag ik zijn duwstok (of hoe heet het ding waarmee hij ons naar de overkant duwt) en Ndurya meet. Rik schat het toch wel een meter of 4.5 / 5. Je kan de witte bodem wel zien, dus het leek veel minder.

Tine geniet zichtbaar,’ hier kom ik wonen met Jens, het is hier echt prachtig en zo lekker dobberen op het blauwe water’ zegt ze. (Er staat een huis met een lange trap naar het water op de heuvel)

We klimmen naar de poort van Zinj, ik zie geen Askari en dus de poort open, er valt iets op mijn hoofd maar als ik op de grond kijk zie ik niks. BAH zegt Tine, het was een slang !!! Er viel een slang van de poort af ! Een groene !

Mirte ziet 2 ezels en gaat er meteen heen om te aaien. Inge heeft haar leren tasje bij zich om te laten herstellen, dus ze loopt mee met mij de fabriek in. We krijgen een rondleiding en eindigen uiteraard in de shop, alwaar de meisjes elk een klen tasje kiezen. Tine laat er 1 maken op bestelling, ze weet precies wat ze wil. Ik heb geen geld bij me, dus ik zeg dat ik het met Mpesa zal sturen (dat is betalen via de telefoon wat erg handig is hier in Kenya)

Op de terugweg koop ik de souvenirs op van een stokoud mannetje die op de helling zit.

Uiteraard springen we meteen in de oceaan als we thuiskomen, ’t zijn net de grote golven voor vloed om te splizeren. Inge is niet zo’n fan van het splizeren, ze springt en duikt liever zelf over en onder de golven, of laat zich dobberen op een grote band. Mirte vindt het te eng want de golven zijn te hoog, Tine krijgt er geen genoeg van en weet onderhand precies welke golven ze moet hebben om grote snellheid te halen. Helaas kan ik door het internet hier geen filmpjes uploaden.

Heerlijk afgekoeld even een  kilo verse boontjes naar binnen werken met purree en een omelet (de dooiers zijn geel nu Diny) en dan doen wat men doet op vakantie : rusten.

De dames hangen hun hangmatten weer tussen de palmen, de steunpaal van Tine is intussen verstevigd.

Na het avondeten is de hemel bijna helemaal open en kunnen we sterren kijken. Inge installeert stellarium op de laptop en wijst ons van alles aan. Ik zie mijn eigen schorpioen !! Cool !! EN het lukt zelfs een beetje om en er foto van te maken. We zijn er een hele tijd mee bezig, jammergenoeg hebben we hier geen lichtvervuiling, maar is de maan bijna vol en die geeft een berg licht. In de maanschaduw van een palm kan je desalniettemin heel veel sterren zien. (en ook mars)

Ik zet de laptop in de de humidifier room, ga alles dicht doen en hoor me opeens een lawaai. Shit. Kijk in de room en…de laptop is op de grond gedonderd. Djeezus. Ik zet hem terug op de plank (niet bovenop een grote schaal deze keer) en hoop dat hij tegen morgen ontvochtigd en afgekoeld is.

Zoals je ziet werkt hij nog, want ik zit te schrijven om 07:30 terwijl iedereen nog ligt te maffen. Ze hebben de uit de oceaan opkomende zon gemist. Straks naar het dorp wandelen en naar Rita’s huis, onze achtergelaten zwemspullen halen. Rita ligt in het ziekenhuis met een virale infectie op haar darmen (ze heeft de ziekte van cröhn)

Advertisements
This entry was posted in KENYA. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s