30 October, 2011 08:38

Takaungu

De uitstap naar Takaungu begon goed….we lopen onze oprit af en het begint te spetteren. We komen boven aan de oprit en…tropische stortregen. We denken eerst nog dat het zo wel zal overgaan maar, als we zelfs onder deneemtree druipnat worden besluiten we terug naar het huisje te gaan.
We spelen een spelletje rummikub en kunnen elkaar haast niet horen van het gekletter van de regen. Een kein half uurtje later is de zon er weer en vertrekken we.
Lekker achterop de piki-piki met onze natte kleren, die uiteraard bijna direct droog zijn.
We komen een de weg waar we in moeten, die eigenlijk deels door prive terrein loopt van de plantage van Kilifi Gold en we mogen er niet door met piki-piki’s want er is ”een game van de wazungu’ (blanken) Tja, dan maar een omweg.
1 km verder wil de chagerijnige politie agent die we eerder al tegen kwamen ons stoppen en ik zeg ‘gewoon doorrijden ik zwaai wel” zo gezegd zo gedaan en die fliek begint te schreeuwen ” you are very useless, useless”
Langs de weg zien we een enorm dikke wurgslang liggen die doodgreden is, getsie wat een engerd, hij is wel zo dik als mijn dijbeen !! (het stuk van de slang wat over is, de rest is zo plat als een dubbeltje) zeker ook wel 5 meter lang.
Als we aankomen in Takaungu zijn we verbaasd hoe mooi en hoe groen het hier is, we zouden eigenijk met een soort veerbootje naar de andere kant maar dat gaat niet want het is eb (wat jammer nou :p )
Er is een heel leuk fabriekje waar ze echt hele mooie spullen maken. Er werekn 85 mensen en ze krijgen allemaal eenbasisloon plus een stukprijs en medical care.
Op de terugweg krijgen Monique en Rene een platte band.
We zijn bijna bij het restaurant wat ik op de heenweg gezien heb en waar we willen lunchen dus we zitten een klein stukje met 2 per brommer.
Mijn gasten hebben een potje samengelegd voor hun kosten en we bestellen allemaal kip , de ene een platter de ander gewoon
kip.Monique en Rene delen een paltter en ze beteld rijst en groenen extra. Als de platter na lang wachten arriveert blijkt dat het een enorme schaal is en ze krijgen hem met zijn tweetjes niet eens op… Doggybag dus om de resten aan Safari te geven.
Mijn halve kuku choma, kip geroosterd op houtskool, smaakt
voortreffelijk en de rijst ook 😀 (en ik krijg alles op) maar kost me een rib uit mijn lijf, samen met de Krest (bitter lemon 300 ml) betaal ik er 3,15 euro voor.
We wandelen over de brug naar Tuskys. Ndurya zegt dat ze van plan zijn de brug te sluiten en weer een ferry in dienst te brengen omdat al het ijzer van de brug gestolen wordt en men vreest dat hij het binnenkort zal begeven. Dit verhaal wordt door de mannen in het gezelschap onmogelijk verklaard omdat de brug veel te hoog is en het betonijzer wel een arm dik is en onbereikbaar/onafbreekbaar. Ik twijfel.. de Kenianen kennende…
Jos bevoorraad zich in Tuskys weer met wat liters cola en ik koop een krant. We rijden langs de murram weg naar huis en…. Ndurya en ik krijgen nu een lekke band, als we afstappen loopt er een fiets rakelinks langs me die mijn been schaaft, ik geef hem een mep met mijn krant en hij zegt ‘sorry sorry’ maar het doet even zeer..
Tijd voor ons oceaanbad en wat yoga.
‘ Avonds eten we alleen nog wat fruit zo vol zitten we nog van de late lunch. Foto`s straks, als Jos en Benny terug komen van het dorp.

Advertisements
This entry was posted in KENYA. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s