Kisumu

22

Onze tafel was gereserveerd 😀

Heerlijk fruit gegeten de meiden weetabix tot hun grote vreugde en Rik heeft bacon etc gekozen.

De weg naar Kisumu begon super, glad als een spiegeltje en geen enkelpothole, wel bij elke school een bump.

Sommige bumps zijn goed aangegevenm sommige helemaal niet, de een is echtheel hoog en breed en de ander merk je amper. We hebben nuook paarden, dat zijn meerdere kleine bumps met slecht 40 cm ofzo ertussen, soms 3 soms 5 soms 7 en dan is het alsof je op een paard zit. Prrachtig zo door de theevelden. Opeens komen we het plaatsje Kapsutet tegen en volgens de kaart zijn we dus naar Kisii aan het rijden en niet naar Kisumu. Hmm, Rik kijkt op de GPS (met het geluid uit) en die zegt ook dat we naar Kisii rijden en moeten omdraaien als we naar Kisumu willen. OK, no problem, we hebben nog maar 12 km verkeerd gereden.

Op de plaats waar we links moeten staat uiteraard geen enkel bord dat het de weg naar Kisumu is, dus ja…

Inge denkt dat de Kenyanen misschien de borden stelen om het ijzer te gebruiken, dat zou best kunnen idd, `k zal ze eens een mail sturen als ik thuis ben, Ministry of Transport and roads.

Deze weg is duidellijk ouder en wel met potholes, maar nog steeds met prachtige zichten.

Wat denk je ?

Deviation 😦 en omdat het nat is lekker modderig, kan je zien op de fotoos die ik gister gepost heb.

Als we bij Kisumu in de buurt komen rijden we zelfs door riijstvelden, ik wist niet eens dat we die hebben in Kenya. Max belt om te vragen of we al in Kisumu zijn, we moeten hem terug bellen als we er zijn. Max is een radio amateur vriend van me (5Z4MR) die al op bezoek geweest is in Oostende en ik heb hem ook verschillende keren ontmoet op ham conventies en eerder in Kenya.

Zo gezegd zo gedaan , we stoppen aan de “ingang“ van Kisumu bij de Nakumatt.

Het is leuk om he te zien en we kletsen ff bij maar veel tijd heeft hij niet want hij zit tot over zijn oren in het werk. Allerlei projecten van in Masai Mara tot Sudan en Zanzibar tot Eldoret. Hij nodigt ons uit voor Indian curry vanavond.

Intussen gaan wij logies zoeken. Het London Guesthouse wat ik heb gevonden op internet lijkt een misplaatste grap. Het ligt echt midden in een erg lawaaierige buurt langs een smerig paadje wt volmet vuilnis ligt en als ik het aanwijs roept iedereen “neeee, we gaan HIER toch niet slapen zeker ?“

Omkeren maar (altijd makkelijker gezegd dan gedaan) Kisumu is een Mombasa achtige stad kwa drukte. Op naar de volgende “Kisumu beach chalets“ We zien nu ook een stuk van Lake victoria en de meiden zeggen ` dat is geen meer dat is een zee`, het is dan ook het tweede grootste fresh water lake in de wereld.

We rijden helmaal door het havengebied, waar we Sammy tegenkomen naar de `andere kant` en komen lanngs het vliegdveldbordje en de enorme coca cola fabriek, We rijden achter een vrachtwagentje die petroleum lekt en komen verschilldende coca cola vrachtwagens tegen.

Bah, ookal zo`n vieze buurt. De chalets zien er helemaal erg vervallen uit en er staan overal borden `park at your own risk` even verder staan wel 100 tankers die petroleum komen halen hier en het stinkt.

Veel te ver buiten de stad, omdraaien (gaat hier makkelijk) we checken Hotel Imperial. Oooh lechts 180 euro pppn…

Volgende stop om de hoek is Hotel Sea view, 2300 pppn. FF naar de kamers kijken. Mja, dit kan wel voor 1 nacht. We checken in, betalen voor 2 kamers Eens in de kamer blijkt dat de deuren niet op slot kunnen, de klamboes niet over de bedden passen, er geen wc bril is, geen frisse lucht (visrestaurat ernaast) hmmm We gaan weer weg hoor, dt wordt niks, ikkrijg gelukkig wel mijn geld terug. Max zei dat er om zijn hoek ook een leuk hotel was, we gaan eens in Max zijn buurt kijken dan. Wisthlesprings Hotel Kisumu, vrolijke Indische dame aan de receptie, laat ons de kamers zien, prachtig ! Lijkt wel Hilton, de meiden springen een gat in de lucht, elk een eigen bed van 140 breed met een super prinsessen klamboe. Cool. Dan liever een paar euro meer dan zo`n agenebbes zootje. Wat een groot verschil is dit zeg, tussen 2300 en 3200 Ksh.

FF uitrusten, douchen fotoos bloggen en dan gaan we eens naar de markt wandelen. Amai zo druk en zo veeeeeeeel van alles, vooral ook eten. Bergen, wat raar dat ze in andere delen van Kenya nu zo`n honger en droogte hebben. Ze moeten dat toch eens beter verdelen ipv ons altijd om voedselhulp te vragen. Ze moeten er zelf wat centen in steken om het beter te distribueren, dat de lokale mensen diekweken geen geld en tijd hebben om het naar Lodwar en Kitale etc te brengen is goed te begrijpen, maar GOK moet maar eens minder MP`s 2 mio Ksh per maand betalen en het geld in voedseltransport steken !

Mirte koopt geroosterde pinda`s en we wandelen door de woonwijk terug. Komen we een leuk wegrestaurantje tegen die chips akken van Casave en aardappels, met een soda erbij zitten we hier lekker.

Zoals afgesproken gaan we om 19:30 naar Max`s huis. De askari doet de poort open en er staan wel 8 auto`s. Er is blijkbaar nog bezoek ? Max opent de deur op zijn blote voeten en we ontmoeten zijn zoon Annan voort eerst. Ook diens vrouw en Max` vrouw. Die had ik al 1 keer eerder gezien, leuke vrouw. Ze zijn al 38 jaat getrouwd en hun enige zoon en zijn vrouw wonen bij hen, en 2 broers van Max wonen ook in dit compound. In het midden hebben ze een fa;ily clubhouse met een pooltafel en tafels om te kaarten ed. en er staat een grote jiko waarop Jamie Oliver (Annan) gaat koken. Gaat koken en we hebben al zo`n `honger`

We kletsen er wat af en drinken cola, krijgen voorafjes, waarvan k de naam ben vergeten en die lekker zijn. Of ik Mexicaans bier wil… hmm, ik ben niet zo`n bierdrinker maar zal eens proberen. De meiden mogen TV kijken en feel at home`n. Inge bekijkt van alles wat overal rondhangt en staat aan Indische ornamenten. Gezellig. Annan begint te koken , op de binnenkoer die open is en we zien de sterren en hier herhaalt zich de geschiedenis :

Toen ik Inge`s leeftijd was en met mijn ouders in Zuid Afrika woonde werd mijn vader door een Indische collega uitgenodigd voor een Indian Curry. Mijn vader accepteerde uiteraard en zei erbij dat wij niet zo gewend zijn aan zwaar gekruid eten, of ze daarmee rekening wilden houden. We werden toen we bbij de mensen kwamen erg verwend et hajes en drank, met Sarongs gekleed etc en toen we aan tafel kwamen en begonnen eten sprongen de tranen direkt in mijn en Shirley`s ogen. “Mama, dit kan ik niet eten, het doet pijn aan mijn lippen, tong en keel“ Mijn moeder zei toen “je moet het opeten, eet je bord leeg“

Ik zei nu, `zieje Jamie, het waren geen tomaten die ik je in de schotel zag doen, het waren chilies“ Zegt Annan “ I have put only very little chilies , really, this is not spicy for us “ Ik ` for us, it is, how many chilies did you put“ Annan “Only 1,5 bag for these five chicken“ Ik: “how many chilies is that than?` “About 1/4 of a pound“ zegtie “maybe like 25 chilies only“

Voila, slechts 25 chili pepers, dat moet toch goed eetbaar ziijn ? De vrouw van Annan komt joghurt brengen en dat helpt !

Amai me frak, toen Max ons na het eten en de overheerlijke toetjes naar het hotel bracht en ik liet in me kamer een scheet, stond zelfs mijn “kakhol“ in brand !

De toetjes waren dan weer overdreven zoet, maar echt superlekker !

We mochten niet te voet naar huis, Max heeft ons gebracht en al de auto`s stonden er nog. Raadsel werd meteen opgelost “these are all my cars, echt for a different function, lets take the Noah“ Coole karre met tv voor de kids en camera`s om te kijken waar je rijdt.

Morgen neemt hij ons mee naar de club om de world famous Kisumu sunset te zien.

 

Advertisements
This entry was posted in KENYA. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s