22 July, 2011 06:51

19

Heel vroeg opgestaan weer om de ochtendwandeling te doen.

Het is bewolkt vandaag dus lekker fris om te wandelen. We gaan nu de andere kant op en gaan daar ook eens afdalen naar de rivier. Heerlijk zo in de frisse lucht en in de unspoiled natuur. Prachtige flora en fauna, hele oude grote acacia`s met alle soorten vogels erin. Mama giraffe en haar baby, zo koddig.

Vanmiddag een wandeling met een gids, zal mij beneiuwen… we moeten over een touwbrug 😦

………

Het was echt mega mega eng op de touwbrug, getsiederrie. Toen ik hem zag heb ik meteen gemeld dat ik niet zou meegaan. Gaan jullie maar ik wacht wel.

Maar na veel vijven en zessen en de meiden die zo enthousiast waren , dan toch maar voetje voor voetje in dewelfde kandans als Rik die achter me liep doorgezet. Welliswaar met m`n kont toegeknepen en niet om me heen gekeken en vanaf de helft van het doodenge slingerding al wenend… Eens aan de overkant stond ook stoere Rik te bibberen op zijn benen en mijne voelde als pudding, ik kon er elk moment doorzakken…

Er stond niet op hoe lang de was, Rik schet 25 meter en zei dat hij het vanaf de helft ook echt wel eng vond.

Maar, het is tenminste de moeite waard geweest , wat we te zienkregen was echt superprachtig. De glasblazerij is echt ongelofelijk. De dingen die ze maken zijn al helemaal onvoorstelbaar mooi, ik had maar 2000 Ksh mee en die is dus op. Als ik hier zou wonen. dan zou veel van de inrichting in mijn huis hiervandaan komen!!! Maar al dat breekbare spul meenemen naar huis in de koffer is gekkenwerk.

De tijd vloog voorbij en toen het tijd was om terug te gaan kwamen we een Hollands koppel tegen. Zij waren overland gekomen en hadden de brug niet gezien, dus ik nodigde ze uit voor een glaasje water aan de overkant in onze cottage, maar toen ze de brug zagen zei hij ` zijn jullie daar echt over geweest?“ Zegt de gids, jullie mogen er ook over hoor, zegtie “ neeeeee, dat doen wij niet` Hij heeft fotoos gemaakt van ons die hij zal mailen…..We zouden eerst alle ijf tegelijk gaan , voor de fotoos, maar dat kan niet, de meiden zijn veel te enthousias en wiebelen teveel, staan ook stil om rond te kijken. Mij niet gezien, lamagaan zeg ik. Zegt die man “jaja kwestie van de wortel he !“

Oef, we zijn er weer. Ik heb een gevoel alsof ik een marathon heb gelopen en moest ooki aan Mieke en Mida denken !!!!!!!!!!

Heb een leuk gesprek met Mainam de gids en housekeeper. De lonen hier liggen een stuk hoger dan aan de kust, hij krijgt 12000 per maand. Er zijn hier op dit veld vaak buffels, als we er 1 tegenkomen moeten we gewoon stilstaan en wachten tot hij weggaat. Eeen leeuw is minder gevaarlijk zegtie, gewoon stenen gooien en dan gaatie weg. Hij weet niet waarom we al 2 nachten geen leeuwen gehoord hebben, tis raar zegtie, want ze zitten hier altijd.

Kweet niet of ik liever stenen gooi naar een leeuw dan dat ik over die brug moet.

Next time, you will have no problem zegtie. Toen de brug nieuw was, durfde ook niemand erover, maar toen de eigenaar 1000 Ksh uitloofde voor degeen die zou durven is er toch na een tijd 1 iemand over gegaan en toen ze zagen dat die bleef leven zijn ze langzaamaan ook gaan proberen, vooral omdat ze na drie keer toeristen brengen iets krijgen. Meestal geen geld maar wel een glas ofzo.

20

We moeten verder, het was hier echt supertof. Ik laat een brief achter voor Will, die met zijn kindrennaar Watamu is waar zijn moeder woont. Zij heeft in 1964 7 hecacres grond gekocht daar voor 1000 pond en ze hebben daar oa een bos met indegious trees. En 1 van de stukken beachplots die goed zijn voor de turtles want ze hebben, net als Ted, geen muren, hekken of verlichting.

Het is een mooie weg door Karen en Langata, er is veel te zien. We moeten zometeen de snelweg op en de GPS zegt : ga na de brug links. `k Denk tiens, das raar, na de brug?

Zo gezegd zo gedaan, er komt niks van rechts dus ik steek over en rij op het linkervak en opeens

GODVERDOMME ALLE AUTOS KOMEN 100 KM/U OP ONS AF WE ZIJN AAN HET SPOOKRIJDEN. Iedereen begint te toeteren en flikkeren mer grootlicht, ik zet alarmlichten aan en mik tussen twee op me af stormende bussen, een matatu en een busje, vlug rechts naar dee pechstrrok. GEEN PECHSTROOK, binnen de seconde proberen draaien, ik hoor nog een toeter en slippen, remmen slinger OMG OMG. Vlug gas en meerijden met het verkeer JEZUS CHRIISTUS dat sceelde 1 seconde en slechts 1 cm en we waren er geweest. Tine zegt terecht “ ik kan de voeten van de matatu chauffeur wel kussen, wat had die man een refllex, en jij ookmama, gelukkig leven we nog“ Nu zitten we allemaal te bibberen, dat mag je zeker zijn. En i begin te schelden op die fucking GPS en zeg tegen Rik dattie hem uit het raammoet flikkeren. WEG MET DAT DING. Nee hoor zegt Rik, ik zet het geluid wel uit. Ik wilhet ding nooit meer zien en zeker niet horen. PROBEER NU OM TE DRAAIEN GVD GVD GODVERDOMME.

Ik verwens ook mezelf, hoe kanik zo achterlijk zijn te twijfelen , als mijn gevoel zegt onder debrug endan linksm dat kan toch niet, dacht ik nog….

Fucking stomme idiote Kenianen ook, ergens een bordje, nergens een haaietand of een pijltje op de weg, niks, helemaal niks van wegwijzers. En potholes van 1 m breed en 80 cm diep op de op en afritten. n de middenberm is een betonnen muur van 1 meter hoof , zonder pechstrook aan de zijkanten ONVOORSTELBAAR.

Pfff

Om de paar minuten zie ik die matatu weer echt op ons afkomen en we zijn allemaal heel blij dat we nog leven. En nu , ff zoeken hoe het wel moet dan ? De Belgisch/Nederlandseklaverbladlogica werkt hier niet, het niet. Na tien minuten zoeken en twee keer vragen zijn we via de `flyover“ op de snelweg de juiste kant aant oprijden : richting Naivasha. Als je denkt dat er sporen in de weg zitten op de snelweg bij Antwerpen, forget it mensen, hier zij de sporen zo diep dat je niet eens controle hebt over je eigen stuur. Je slingert gewoon in het sppor heen en weer. Wat een K weg, dan liever een onverharde dustroad dan deze gevangenis . Uiteraard zijn er door emotie geen fotoos van de muur en de ontbreken vluchtstrook en de flyovers….Kom die zelf maar eens checken.

Wel van de sporen.

Gelukkig moeten we na niet al te lange tijd van deze weg af en moeten we op de “oude weg naar Naivasha“ verder omdat we dat zo gepland hadden wegens de ver zichten over rift valley. En geloof me, het is relaxt rijden zo en het uitzicht is onvoorstelbaar , onvastlegbaar en zooo mooi dat het bijna onecht lijkt.

We prberen of we bij Suswa kunnen komen, maar het is zooo droog en de weg is zooo slecht dat we na 5 km bellen om te vragen hoe ver de banda`s van de main road af zijn en als hij zegt dat het 2o km is geven we op. Heb geen zin om de huurauto kappot te rijden en voor vandaag heb ik al avantuur genoeg gehad.

Na nog wat leuke tussenstops (Mirte boom, grondlagen, drinken) bereiken we Naivasha.

De ene km lange serre na de andere, Finlays, Primerose, ……..

Aha, carneleys staat mooi aagegeven. Er is geen cottage meer vrij maar wel dubbelekamers Ze zien er heel basic maar we netjes uit. 11 euro pppn. Ok, ff checken bij de burenm waar we 6 jaar geleden ook gelogeerd hebben, amai, tis daar 55 euro pppn.

Dus we rijden de 800 meter weer terug.

Prachtig groot tereein aan de oever van Lake naivasha, Super bomen en bloemen, veel groen, veel ruimte, schone toiletten, warme douches en de papagaaitjes (ze heten vast anders) en vele andere prachtige vogels. FF het restaurant opzoeken, we hebben wel wat lekkers verdient. We bestellen chickensalad en de is me toch lekker , en veel , met lekkere dressing. Mjammie. 7,50 e is we duur voor hier, maar dat kan nu wel.

21

Rustig wakker worden (nadat we midden in de nacht wakker geschreeuw werden door Amerikanen die aankwamen en dachten dat ze alleen waren blijkbaar, roep ik of we verder mogen slapen nu en komt ze aan de deur kloppen om te vragen of wij … hebben `k Zeg ja een lekker beed en een klamboe en mag ik nu verder slapen ?) en op`t gemak vertrokken richting Kericho. We wilden eigenlijk origineel 2 nachten in Naivasha blijven,maar we hebben het wel gezien. Bovendien geraken we niet een Resident prijzen Hells Gate park in en 100 euro hebben we er niet voor over want zoveel is er nu ook weer niet te zien en we zijn er al geweest.

Het eerste stuk is het goede weg, berg op berg af en onze oren klakken ervan. Uiteraard respecteren de Kenyanen weer de verkeersregels niet, je hebt als je de berg op gaat een slow lane voor de vrachtwagens en een gewone lane voor de auto`s maar meer dan eens worden we bijna de weg af gereden door een vrachtwagen die onze klimlaan gebruikt om in volle vaart naar beneden te donderen. Ik wort het zo beu dat ik bij de volgende police check stop en vraag of ik de regels wel goed begijp. jaja zegtie , maar onze truck drivers zijn allemaal drunkards en je moet hun nummerplaat opschrijven end oorgeven. Inge pakt meteen haar notietieboekje en we rijden verder. Als er een bocht is die ik niet kan verzien ga ik desnoods aan 10 km/u achter een vrachtwagen “klimmen“

Als we afbuigen richting Kericho wordt de weg weer bar slecht, maar jippie er zijn hier geen vrachtwgens. Het gekke is dat we door heel erg groene dennebossen rijden, met acacia`s ertussen. Echt heel erg mooi, Inge zegt, het lijkt wel de ardennen zo groen.

In een dorpje wat we passeren staan er maisbakkers, we vragen `how much` 50 zegtie, potverpillepap, oplichter, kzeg, Hapana Asante en opeens zegt 20. Kzeg dattie te laat is en hij gooit hem praktisch de auto in en dus gooi ik hem er weer uit en koop bij de volgende eerlijke die meteen 20 zegt 3 geroosterde maiskolvn voor de meiden. Lekker !

Oh Oh, <DIVERSION> Hmmm, we rijden nu 25 km via een zeer vervelende weg en het landschap wort NOG MOOIER. We komen bij de theevelden. Man man wat een groene pracht.

Als we van de diversion afkomen is het nog maar 5 km naar Kericho en kort na de middag checken we in in het tea hotel. Oude koloniale pracht is het. Wel vergane glorie, het behang bladdert van de muur, de lavabo`s zijn gekraakt, zulk soort dingen, onderhoud is hier immers onbekend, maar de tuin is super super , de bedden zij OK kwa matras en hebben muggennetten (ik ben wel een half uurtje zoet met het dichtnaaien van de gaten)

Als je binnen thee drinkt kost het 150 en als je butien thee drinkt kost het 80 Hmmm, omdat er binnen linnen op de tafels ligt en buiten is het plastic.

Lekker buiten op het terras met uitzicht wat onbetaalbaar is.

`s Avonds om 1800 valt de electriciteit uit. Om 1930, tijd voor dinner en het is nog steeds uit, dus we eten bij kaarslicht.

Lekker eten !!

We gaan voor ons doen laat slapen en `s morgens wort ik wakker door het getik van de regen.

De tweede keer dat het regent deze vakantie. Aan de kust heeft de zon meteen de regenwolken weggebrand en was het droog tegen 11:00 , we zullen zien hoe dat hier gaat.

Nu eerst eens iedereen wakker maken en gaan ontbijten.

 

 

 

 

Advertisements
This entry was posted in KENYA. Bookmark the permalink.

2 Responses to 22 July, 2011 06:51

  1. Mirjam van Roode says:

    blij dat jullie nog leven, Mwende! Die onduidelijke opritten ken ik… Ik heb mijn hoofd er ook vaak over gebroken! Geniet nog van het vervolg van jullie vakantie. Als ik al je verhalen lees, krijg ik inderdaad heimwee 😦
    groetjes!
    Mirjam van Roode

  2. Mieke says:

    Fijn om jullie belevenissen telkens weer te lezen! Dat is altijd meegenieten 🙂 Amuseer jullie nog en voorzichtig hé 🙂 xxx Mieke en Pieter

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s