17 July, 2011 07:17

15

Het leuke aan thuis zijn is dat je overal de weg weet en veel mensen kent. Charo en Mutua zijn erg blij ons te zien en het vriegere kamermeisje Mercy is gepromoveerd naar bar attendent. Een grotere verantwoordelijkheid en dus hopelijk ook een groter loon.

` Morgens gaan we wandelen naar de winkel van Mwelu. Een km of 2 en Rik zeurt zoals gewoonlijk dat het koud is in Machakos. Wat ik juist zo heerlijk vind, slapen met een dekentje en frisse lucht zonder blazers of airco`, `s morgens lekker kunnen bezig zijn zonder je dood te zweten en tegen 10:00 is het t-shirt weer. Rik wandelt dus met zijn sokken in zijn sandalen en een dikke fleece pull.

We geven Mwelu de 2 naaimachine pedalen en motor, ze is er erg blij mee en we krijgen van haar thee en mandazi. Lekker.

We wandelen weer richting golf-club en komen een hele nieuwe hele grote supermarkt tegen. Feest voor de meiden, ze kopen allerlei schriftjes,pennen, Engelse boekjes, Tine nieuwe slippers (ze heeft de hare immers aan Kabibi gegeven) en ik koop voor elk een handdoek waarop Mwelu dan hun namen zal broderen.

We sturen de meisjes met een boda boda naar huis en wandelen zelf verder. Ze zijn aant spelen als we terugkomen en proberen doelen te raken met hun katapult en guaves uit de boom te plukken. Ze worden hierbij al snel geholpen door Mutua.

Het warm water in de kamer doet het nog steeds niet (zoals gewoonlijk) dus ik ga douchen in de damesdouche bij het clubhuis.

Als ik terug wandel springt Jack opeens uit de bosjes “Hi Mwende“ Hij vraagt weer of Inge echt geen lessen wil, maar ik moet hem teleurstellen, Inge is nu meer aan het vogelspotten en heeft geen zin om te golfen zegt ze. Ok zegtie, geef me dan maar kleren. Ook daarover moet ik hem deze reis teleurstellen want we hebben maar beperkt kleren mee omdat we rondreizen. Als laatste probeert ie dan of hij geld krijgt voor Ugali, en rara, kmoet hem weer teleurstellen, ik kom immers omder de douche vandaan en heb alleen shampo bij me…

We gaan lunchen bij Kenchic. Deep fried chicken. Ik vraag of er bij de kip wordt geserveerd “yes“ zegtie.Ow ok so we do not need extra chips“ “No` zegtie.

Nog geen kwartier later staat het al op tafel, hij brengt drie borden friet. Is it enough vraagtie. kzeg “yes, it is enough thanks“ Komtie even later toch nog twee b orden friet brenegn. `k Denk, tje dat zal dan bij de full chicken horen zeker ? Nog tien minuten later is hij daar met een bord salade. Als we de rekening krijgen (iintussen hebben we Makau gebeld m ons te komen helpen de friet opeten) blijkt dat hij toch 5x friet extra gerekend heeft. Grrrrrrrrrrr Ik zeg er toch wat van, ookal is het maar 12 euro.

We gaan met Makau naar zijn office om een excell sheet uit te printen met de KM planning van de trip, omdat gebleken is dat op dit Eeepc`je excel niet leesbaar is. Daarna gaan we naar onze Toyota kijken, die een verfbeurt heeft gekregen en de tweede schuifdeur is dichtgelast. Dat moet volgens de nieuwe wet van de regering zegt Makau. Ik vind het een idioot idee want hoe kunnen 13 mensen snel eruit gehaald worden indien nodig ??

Ze zit er wel OK uit maar ze heeft duidelijk (de 5de in 5 jaar) het enige verschil met anders is dat wij er geen enkele euro aa betaald hebben… en we zijn dat ook niet meer van plan.

We zetten Makau weer bij zijn office af en gaan nog even wat fruit halen.

Een annanas, zes grote wortels, 12 bananen 1 papaya en een citroen, 2 euro.

Voila, lekker dineren : al dat lekker plus bruine boterhammen met pindakaas, annanasjam en banaan met honing en dan weer onder de klamboe.

16

Weer de ochtendwandeling naar Mwelu, want de handdoeken zullen klaar zijn.

De meiden bestellen elk 2 broderie werkjes en ze willen kijken hoe ze dat doen. Een van de kinderen daar heeeft een waterpistool en als we nze thee op hebben besluiten we dat de meiden daar blijven terwijl Rik en ik de auto gaan halen. Als Mwelu klaar is gaan we dan allemaal samen mama op de berg bezoeken. Das altijd leuk, die stijle berg op (wat zij zelf te voet doen en een half uur duurt want er is geen matatu zo stijl naar boven) midden in de prachtige natuur.

Mama heeft geiten, koeien, 30 kippen en hun kuikens, koffie, bananenbomen, avocado bomen… plenty om de kids bezig te houden .

We krijgen toch weer lunch, ookal had ik gezegd da we alleen thee wilden. Het is erg lekkerm Rik vindt et ook super lekker dus dat wil heel wat zeggen. Tine en Inge eten elk 3 borden !!!

Wat is het hier stil, heerlijk.Weer denk ik dat ik op pensioen hier zou willen zijn !

De mama van Mwelu is een ongelofelijk vrolijk mens.

We nemen weer afscheid met de belofte om volgend jaar terug te komen en dalen de berg weer langzaam af over het smalle weggetje. Ngelani. Prachtig dorp !!

Inge en Mirte zitten in de kofferbak omdat ze meer plaats hebben daar en dat gaat goed tot ik een bump niet zie.GVD zeg, ze duiden die dingen ook nooit eens deftig aan, de kids worden omhoog gesmeten en kwakken weer neer en uiteraard hebben ze veel pijn. Als je zo onverwacht gekatapulteert wordt. Allebei hun hoofd gestoten, Inge haar schouderblad en haar staartbeen. Nondedju. Arme kinders. Ik reed nochtans maar 60…

Gelukkig is het niet ver meer naar de golfclub en zet ik rik en de jonsten daar af zodat ze onder de douche kunnen gaan staan ik stuur ze wel meteen naar het clubhuis.

Als ik Mwelu heb afgezet bij haar shop en terugkom staan ze er nog steeds onder en Tine die met mijj mee was gegaan omdat ik anders zo alleen was stuur ik ook naar de douche. Het handige is dat de handoeken en zeepjes daar al klaar liggen.

Tijd om te relaxen, eten en onder de klmboe, want morgen gaan we verder naar Silole.

Advertisements
This entry was posted in KENYA. Bookmark the permalink.

2 Responses to 17 July, 2011 07:17

  1. ha die reizigers! zo te zien krijgen jullie er nooit genoeg van!
    Hier is het ondertussen terug belgisch zomerweer geworden, regen en kou dus. Als je terug thuisbent en hier opstaat zal je ook geen airco meer nodig hebben monique!. Het lijkt daar echt wel mooi in je de buurt van “jullie golfclub”. 😉
    Als ik vorige week nog zei dat ik met de fiets naar de zee kwam… Midden vorige week door de knie gegaan en dus een ticketje operatietafel gepland… Maar er zijn ergere dingen.
    Als jullie nog kruidendoktertjes tegenkomen…
    We kijken ondertussen uit naar ons bezoekje in augustus, al wensen we dat voor jullie de tijd nog heel traag gaat! En we hopen er dit jaar nog een tegenbezoek uit te puren (blotevoetenpad- weet je wel).
    Cu – tot vlug

    • M says:

      Pieter toch !
      Zorg goed voor jezelf en ik zal eens informeren hier en daar bij de kruidendokter…
      Tot gauw

      xx
      monique & co

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s