29 January, 2011 18:16

Dag 3

We huren allemaal samen een auto en gaan morgen op stap. De auto besteld bij Glory Carhire en zoals gewoonlijk wordt hij aan huis geleverd. Er was helaas een chauffeur gestuurd die geen woord Engels kon. Ik stelde voor dat wij alvast naar Kilifi zouden wandelen en zei hem dat hij naar Bofa road moest komen en dat hij dan wel 4 blanken zou zien wandelen. ‘OK’ zegt ie. Na tig tijd was hij er nog niet en belde ik hem weer en hij was al bij de Malindi junction. ‘k zeg, ja sla daar in dan en ga rechts op het einde dan ben je op Bofa. Rijdt hij ons na 10 minute toch wel voorbij zeker? Zijn telefooon neemt hij op en ik zeg “turn around you passed us”. Maar na nog eens 5 minuten was hij nog alijd niet terug. Heb dan maar Samiya (zijn baas) gebeld om het te zeggen en ja hoor, opeens kwam hij eraan.

Nu we een auto hebben gaan we eens in de nieuwe supermarkt ‘tuskys’ kijken en die hebben, net als Nakumat, alles. Is wel jammer voor de lokale winkeltjes…

Als Ndurya ‘s avonds terugkomt van zijn middag met Fred in het dorp is hij extreem vrolijk. We proberen hem uit te leggen dat hij om 0600 moet opstaan als hij mee wil morgen. We zeggen uiteindelijk dat we hem zullen wakker bellen, want hij bllijft maar lachen en giechelen ”six o’clock ??”

Dag 4

We kunnen ‘s morgens om 06:00 meteen als het licht wordt vertrekken. Ndurya mag mee want hij heeft Mida creek nog nooit gezien en het is handig om een Giriama mee te hebben die de taal van de kust spreekt. Na ongeveer drie kwartier rijden zijn we er en Alex is blij ons te zien. Hij zegt dat ik een goeie ambassadeur ben.

Gezien de hangbrug over de creek hersteld is durf ik er nu ook over, het kost wel heel veel (angst) zweet maar ik ben best trots als ik in de uitkiijkhut geraak.

Mieke loopt erover te huppelen alsof het een heel gewoon voetpad is…

Ria heeft de tijd van haar leven en spot allemaal vogels die ze nog nooit had gezien. Wij leren veel bij over de krabben die hier leven.

We gaan na onze Mida ochtend richting Malindi. Waar we vaststellen dat het enorm druk is en terwijl Ria geld wisselt in de bank (107) komen er heel veel hawkers rond de auto die van alles aan ‘mijn toeristen’ willen slijten. Mariette koopt een koppeltje Masai beeldjes (en een pakje sportsman voor een euro) en Mieke en Pieter een fietsje.

We besluiten dat we hier niet langer willen blijven dan nodig en gaan weer de kustweg op richting Kilifi. We bedenken dat we alvast zullen afspreken bij Arabuko Sokoke forest dat we morgen komen en Ria een gids nodig heeft. Terwijl we daar in de schaduw bankjes beschikbaar hebben slacht Ndurya onze XXL annanas als lunch en uiterrard eten we er ook mango’s bij. We hebben dit alles trouwens net gekocht onderweg in stalletjes van mama’s die zo geld verdienen met hun shamba’s. (vrij vertaald ‘moestuin’) Terwijl we met de gids spreken over morgen vraag ik hem of hij al van lake Chem Chem heeft gehoord en of het ver is. Hij zegt dat het 10 km is en goed voor bird watching dus sowieso is Ria meteen verkocht. We besluiten hem te ‘huren’ en zo valt er onverwachts een middag bestemming uit de lucht. Het is ontzettend droog momenteel en van het leek is niet zo gek veel over, maar wel heel veel riet en speciale vogels. Wij gaan ff allemaal in de schaduw zitten op mijn kanga, terwijl Ria zich uitleeft met haar verrrekijker. Er komt een meneer langs met een geitje van een paar uur oud, de navelstreng bungelt er nog aan , ooooh wat een schatje ! En honger dat hij heeft, als ik hem op mijn sschoot zet begint hij als een gek over te zoeken en te sabbelen. Hij is pikzwart met een heel klein beetje wit op zijn borst, dus ik zeg tegen Ndurya dattie tegen de eigenaar moet zeggen dat hij vanaf nu een naam heeft (het geitje): GIZA. (zo heet de kat van mijn Inge ook, het betekend ‘donker’)

Op de weg terug naar huis is de weg typisch Keniaans en Pieter knalt met zijn hoofd tegen het dak, wat geen deugd doet natuurlijk. Eens op het tarmac van de kustweg passeren we een dood gereden aap en een aantal geplette slangen.

Als we parkeren onder onze carpoort, zegt Pieter opeens ‘geen mm verder Monique of het dak zit ertegen’ Juist!! we hebben het dak uitgeklapt toen we vertrokken in Mida creek. Ik krijg zowaar applaus wegens goed chauffeuren. Pieter maakt een ongelofelijk lekkere avocado gevuld met groentesalade als afsluiter van deze leuke dag.

Dag 5

Nog iets vroeger dan gister vertrekken we naar Arabuko Sokoke forest. We zijn allemaal rond 05:00 op en na het fruitontbijt is het licht genoeg om te vertrekken.

We nemen Ndurya weer mee gezien we toch ruimte genoeg hebben en hij kan alleen maar bijleren over zijn eigen land terwijl wij een handige tolk mee hebben.

We beginnen met een wandeling tussen de bamboe om te zoeken naar het voor de hele wereld unieke, alleen hier levende beestje: ”de elephant shrew´’. Zowaar, we vinden er 1!!

Met de auto rijden we nu via de kustweg een stukje terug naar een andere ingang en volgen twee sporen met onze grote bus door het supermulle zand. Soms wil de bus een andere kant op dan ik. Na een km of 6 zetten we Ria en Willy de gids af om te vogelen en wij zullen verder rijden naar het viewpoint. Na een heel moeilijke rit met veel gaten en boomwortels en olifantenkak, besluit ik dat ik niet verder zal rijden om de auto niet kapot te maken. Takken slaan er van alle kanten tegen en er bonkt van alles tegen de bodem steeds. En Willy had gezegd dat het tot aan de kruising ‘goed’ zou zijn en daarna erg slecht worden, maar het zou wel lukken. Als wat ik nu achter de rug heb goed is, dan wil ik zelfs niet weten wat slecht is! Iedereen is akkoord dat we terug zullen rammelen en opeens tikt Ndurya op mijn schouder ´look´ en hij wijst. Wat denk je ?? EEN CIVET KAT WOW WOOOOOOW das voort eerst dat ik er 1 zie, int wild, echt en niet ver van ons af. Ik richt mijn fototoestel en zodra ik wil klikken istie weg. DJU ! maar WOW! Heel zachtjes rij ik achteruit het weggetje in maar we zien hemn eit in dit dichte woud. AMAAAI de hobbelrit niet voor niks.

Pieter stapt op en gegeven moment ff uit de auto en wandelt een stukje voor ons uit, en als we volgens mijn km teller we er ongeveer zijn waar we Ria en Willy afgezet hebben zien we nog steeds niemand op de weg maar ik hoor heel hard fluiten en daar komen ze de bush uit. Veel unieke vogels gezien blijkbaar. (wij hebben ook een knaloranjevogel gezien)

We gaan terug naar de hoofdingang en de andere weg in , verder het park in naar het Noorden richting Arabuko Swamp. Nu is het 6 km olifantenkak pad. Sjonge wat ligt hier veel dung. AMAI. Blijkt dat oliifanten graag deze weg volgen en om het 1,5 uur dung droppen…(per olifant) Bij het swamp lake zijn mometeel geen olifanten te zien, het is ook al tegen de middag dus erg warm. Ik zou ook in het schaduwbos blijven als ik een Olifant was. We verorberen weer een ananas Mieke en Pieter klimmen in de uitkijkpost , ookal mag het niet van Willy wegens ‘gevaarlijk’ en hebben een lekker windje daarboven in de grote baobab.

Op de terugweg naar de uitgang vraagt Pieter of hij een stuk bamboo mag meenemen om zijn karate te kunnen doen en dat mag als we hem verstoppen in de auto. Zo gezegd zo gedaan. Als we thuiskomen gaan we allemaal meteen de zee in om lekker af te koelen. Ik regel dat de auto weer opgehaald wordt straks en we gaan bij Ndurya’s huisje cashew noten roosteren. Je moet ze eerst roosteren en dan de schil eraf doen, want de olie die erin zit is blijkbaar niet zo goed. Als je ze te vers eet dan krijg je allemaal zweren op je lippen en in je mond.

Safari en de broer van Ndurya helpen mee.

ś Avonds zitten we lekker op het terras en als Ndurya met zijn panga verschijnt om de gasten Madafu te laten proeven (jonge groene kokosnoot met sap erin en sludgie wit) zegt Pieter ‘ah Ndurya can you chop my stick´. Hilariteit allom. Er zitten nog veel zijtakjes aan de bamboe stok en Ndurya doet die er ff af. De mannen maken vuur en roosteren aardappels in de schil.

dag 6

rust. fruit.oceaan.zon.vogels.gesprekken.dorp.yoga.cocosnootmachine.

Advertisements
This entry was posted in KENYA. Bookmark the permalink.

2 Responses to 29 January, 2011 18:16

  1. Martine Schrijvers says:

    Hoihoi,

    Wat heb ik me vermaakt tijdens het lezen van de dagverslagen! Is heerlijk, ik voel me ter plekke terwijl ik het lees.
    Mieke, die hangbrug was wel echt top voor jou hé, pak Ward volgende keer maar mee hihi! Gister waren we op 50m hoge toren en misselijk dat ie was 😉
    Pieter hoe is het met uw hoofd? Doet het nog zeer? Zeg, en heeft Ndurya uwe stick geshopt?
    Oei, ik heb nog maar 1 regel en wilde lange brief sturen. Ma en pa zitten in Ikea, hier eindelijk wat rustiger. Yana en Sine hadden goed rapport, Yana ook goede attitude, Sine niet. Ah, die regels schuiven hier toch op blijkbaar. Hé ik hoop wel dat je ‘t kan lezen. Ward en ik gingen nog naar de Sauna, mmm heerlijk! Er lag wel geen olifantenkak op de paadjes 😉 Hé nog heel veel lol allemaal en tot schrijfs. Mar10, groetjes van de hele familie.

  2. Alé, leuk om te lezen dat jullie je je je amuseert!!!

    Maar ik verw8tte ook niets anders natuurlijk.

    De meiden huilen elke dag omdat ze jaloers zijn, maar we missen je niet!

    Haha, grapje, denk ik.

    Slaapwel!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s