26 January, 2011 18:03

Van thuis vertrekken begon al goed, Martijn bracht me naar het station,met mijn twee winterjassen aan, een koffer van 21 kg, handbagage met de electronische spullen (opladers,harddisk, etc omdat die vorige keer uit mijn koffer verdwenen waren doe ik ze nu met de handbagage mee) We komen op het perron en er staat op het bord dat de trein tien minuten vertraging heeft.We gaan weer de stationshal binnen en babbelen nog wat en ik denk ¨k zal toch nog eens op het perron gaan kijken, en ja hoor de tekst op het bord is veranderd en de trein staat klaar. In Brugge komt Ria erbij en we kletsen veel zodat we voor we het weten, met 20 min vertraging in Brussel Zuid overstappen. Wat een gesleur, de lift doet het niet. Eens op Zaventem gaan we richting incheckbalie en als we er bijna zijn belt Mariette, haar zoon die haar met de auto heeft gebracht was haar al aan het plagen dat ik niet zou komen opdagen : lekker mis ! Net als ik denk dat ik Pieter en Mieke eens moet bellen om te vragen hoe het is met de vertraging die hij me sms¨ẗe wegens treinpanne, komen ze aanlopen elk met een grote rugzak en een big smile. Leuke kennismaking.

Bij de incheckbalie is ons ticket niet in orde , het stqat op ¨hold¨. Ik moet eerst naar de Ethiopian office om mijn visakaart te tonen waarmee ik de tickets betaald heb. Ze maken een copy van mijn visa kaart en een krabbel van mij erop, oef, tis in orde. Pieter ondergaat hetzelfde.

De vliegreis was erg lang maar goed te doen mede doordat de service van Ethiopian super is. Heel lekker eten, genoeg drinken en zelfs maandverband in het toilet. Dat zie je niet bij de andere luchtvaartmaatschapijen waarmee ik tot nu toe vloog. We hebben gehopt van Brussel naar Parijs, van Parijs naar Adis Abeba waar we drie uur tussenstop hadden. Addis is een grote luchthaven , netjes en veel winkeltjes. Als we moeten inchecken voor onze 737-800 om via Kilimanjaro naar Mombasa te vliegen, moeten we weer door de controle. Ze pluizen van iedereen alle bagage helemaal uit en idereen piept als ie door de detector loopt. Het ding piept continu. Voort het eerst in mijn reiscarriere piept hij bij mij ook. Ik heb niks op mij wat kan piepen, dus ik loop er nog en keer door. En nog een keer. Blijft piepen. Ik word gefouilleerd door een dame , ze voelt aan alles en knijpt in alles en vind niks. Nog een keer door de pieper. PIEP. Weer moetik naar de dame en intussen voel ik me al een hele crimineel. Ze besnuft me nu met een handscanner en er piept niets. Nog een keer door de pieper. Piept weer, nu wordt het efkes zwart voor mijn ogen en ik strop ter plaatse mijn broekuit en mijn t-shirt en ga in mijn ondergoed door de scanner en………hij piept niet. JIPIEIEI Ria, Marriette en Mieke komen mijn kleren weer terugbrengen ¨mor allez, Monique toch¨ Eindelijk mag ik doorlopen, naar mijn tas kijken ze niet meer.

De vlucht naar Kilimanjaro in Tanzannia is leuk, buitenkijken en de Kili zien, zonder sneeuw. Veel mensen gaan eruit en met een 2\3 leeg vliegtuig vliegen we nog 30 minuutjesnaar Mombasa.

De warmte valt op ons als we uit het vliegtuig stappen en om die tijd komen er heel weinig vluchten aan en we hebben 1,2,3 onze visa. Jammergenoeg verliest Ria 50 Dollar omdat de immigration officer kleinere coupures wil en tijdens al het zoeken moet er iets mis gegaan zijn. Mijn officer zegt ¨I have news for you¨ dus ik denk al teen en tander (rude person) en wat blijkt ? De circular is nog niet gekomen dat de visa prijs weer 40 euro wordt ipv 20, dus we hoeven maar 20 te betalen. COOL.

Onze afspraak met Glory Carhire is weer super goed geregeld. Zelfs zonder een herinnerings email te sturen met de ETA staat de chauffeur netjes met een bordje ¨Glory Monique¨ Via de Nakumat rijden we naar Kilifi en mijn Wageni vallen in de ene verbazing na de andere over de taferelen onderweg. Ze laten zich het suikerriet wat ik koop ook goed smaken. We stoppen ook om mango¨s te kopen en dat is ook smullen. Ja Max, je moeder eet ook veel fruit !

We bereiken veilig ons huisje en iedereen is zeer onder de indruk van de ligging en het uitzicht op de oceaan. Ndurya en Safari zijn heel blij met de twee jassen ¨thank you¨ die ik mee heb. Een grote glimlach van Safari en zijn eerste engels wat ik hoor We plonzen meteen in de zee. Ndurya heeft netjes gedaan wat ik hem gevraagd heb en we kunnenn dus ook lekker smullen van vers fruit en we gaan uitgeput van de reis slapen met de het geluid van ruisende palmen en de Indische Oceaan op de achtergrond.

Dag 2

10 seconden voor kwart voor zes is Pieter wakker. Hij had de wekker gezet om naar de zonsopgang te kunnen kijken. Ik sta ook op en Ria ook. Ria gaat in de tuin rondwandelen volgels zoeken en Pieter en Mieke gaan joggen op het strand. Ik doe zelf mijn yoga en ga daarna zwemmen. Om 07:30 gaan we lekker fruitontbijten op het terras. Heerlijk om weer eens een echte mango,passievrucht,annanas en avocado te eten.

Na wat luieren op het terras gaan we een bezoek brengen aan Rita en Raymond. We gaan te voet en spotten , nu we een specialist bij onshebben, heel wat vogels. Waaronder de carmine red bee eater. Heel lekker om meteen in het zwembad te springen na een wandeling in 33 graden met veel tussenstops om van alles te bewonderen. Via het strand zijn we teruggewandeld naar huis en hebben we Red Snapper op een zeewierbedje gegeten met tomatensla, rode ui en sukuma. Alweer tijd om te rusten , het is immers vakantie. In de late namiddag wandelen we naar het dorp, we zien apen onderweg en weer veel vogels. We komen eigenijk iet te laat een want Anwar (supermqrkt) is net dicht dus moeten we wel winkelen bij de Italiaan. Pieter wil nl olijfolie kopen . De marktis ook al dicht maar bij de mama¨s die altijd naast de markt zitten vinden we nog van alles wat we nodig hebben. We willen met zijn vijven in een tuk-tuk kruipen als we op de schouder getikt worden door een politie in burger die zegt dat er maar 3 mensen in een tuk tuk mogen. Aldus gaan we met 2 tuktuk richting huis. Tot grote verbazing van Ria zijn we er in 5 minuten. We smullen ons fruit op en zitten, egen mijn gewoonte is, op het terras te kletsen als het al donker is. En donker is het , de maan is er niet. Safari laat de met takken gemaakte stoel die hij heeft op mijn verzoek aan iedereen zien. Er zijn heel weinig muggen te bespeuren.

Dag 3

Geen idee hoe laat we wakker worden maar het zal wel rond zes uur zijn. Pieter en Mieke gaan weer joggen en voor Ria zet ik een stoel op het duin om vogels te kunnen spotten. Ik ga stevig wandelen richting Delemare en als ik terugkom ter hoogte van ons huis : zwemmen. Oceaantje voelt kouder aan dan gister, of misschien ben ik al aan het aklimatiseren ? Pieter en Mieke komen terug en we doen samen yoga. Pieter en ik spoelen het zand van ons af in de zee. Als we klimmen ons duin opklimmen en vinden een gelukkige Ria : ze heeft een nieuze vogel gespot, de naam ben ik kwijt.

De hele ochtend zitten we lekker te niksen en opeens komt Ndurya vragen of we calamari willen. Pieter en Mieke knikken meteen en Ria wil ook wel proeven. George, de buurjongen-askari heeft ze gevangen en we kopen ze allemaal op. 2.5 kg voor 5 euro. Hij blij, wij blij. We krijgen bezoek ! Fred is er, de kok die hier werkte en ontslagen is. Hij vermaakt mijn wageni met veel verhalen en hij helpt ff met Ndurya om de calamari klaar te maken. We smullen er ongelofelijk van en Pieter kan maar niet genoeg krijgen van de rijst, die hij zelf nog wat bijkruid met masala.

Voila, en nu zit ik dus te tikken terwijl Pieter en Mieke op het duin liggen te relaxen. Ria is vogels gaan zoeken terwijl het eb is en Mariette zit te lezen.

Tijd voor gemberthee

Advertisements
This entry was posted in KENYA. Bookmark the permalink.

4 Responses to 26 January, 2011 18:03

  1. Jose says:

    Hallo mariette, leuk om te lezen jullie reisverslag en de foto s ,ziet er prachtig uit
    in uden is alles okee alleen wordt het weer kouder het vriest s nachts dus goed gedaan
    naar kenia.
    Geniet ze groetjes uit uden

  2. k.schreel says:

    Erg prettig om het verhaal te lezen! Ria, je zal wel in de wolken zijn met al die vogels. Ja, waarom wou jij ook weer eens naar Kenia?

    Stoei maar in de oceaan, laat je lekker verwennen door de zon.

    Veel liefs

    Kaat

  3. martine schrijvers says:

    Hoihoi Mieke en Pieter en de anderen,
    Zopas het verslag tot hiertoe gelezen. Ik wil ook komen!!!
    Hier is het héél koud! Wel gelukkig beetje zon.
    Met jullie konijnen hier gaat het goed, ze zijn lief volgens Yana, ze probeert er ene te temmen, maar dat lukt niet zo heel goed. Tja als ze op Mieke lijken 😉
    Hé, hoop ik kunnen jullie dit lezen, dan stuur ik volgende keer een veel langere brief!
    Dikke knuffel,
    10e
    groetjes van Yana, Sine, Ward

  4. Helen says:

    Asante sana. Wat leuk om jullie reisverslag te lezen. Gr. Helen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s